Mountain-bikers

Dit is mijn nieuwe favoriete filmpje! Alleen het kijken is al genieten. Wat een techniek zeg!

Biking-Hiking: The B-Team from MaceM on Vimeo.

Alle Duvels nog an toe!

Vrijdag 15-10 ging ik in de avonduren naar Joost om ons mentaal voor te bereiden op de freeride clinic van Mikey, De Mikey’s Special. We hebben onszelf een tijd geleden opgegeven voor deze workshop om onze techniek een beetje bij bij te schaven en om een veilige start te maken met het freeriden. Een beetje basis is nooit weg.

De vrijdagavond begon goed, we gingen achter de fleptop zitten om filmpjes te bekijken van downhillers en freeriders….. wat hebben we een zin. Doorgaans drinken we op vrijdagavond een aantal biertjes en ditmaal was het niet anders. Het kijken van filmpjes ging wederom gepaard met een bavaria in de hand. Al snel gingen we over tot de orde van de avond en de eerste Duvel werd open getrokken, wat een heerlijk bier Ook keken we naar de O2MC marathon kalender van volgend jaar. Het is ons plan om volgend jaar een 8-tal van deze marathons te gaan rijden en we hebben de mooiste eruit gepikt!

Maar over tot het onderwerp, Freeriden. We maakte onszelf lekker met nog meer filmpjes van freeriders en al snel was het 1uur snachts… tijd om de oogjes te sluiten en om de wekker te zetten, altijd vervelend.

Zaterdagochtend, Freeriders worden geboren!

Op zaterdag 16-10, om half 8 ging de wekker. Dit was een memorabelle zaterdag, er werden 2 freeriders geboren! Het gebruikelijke chaotische ochtenritueel werd in gang gezet. De flexibiliteit laat niet te wensen over! Al snel is het 08:30 en stappen we in de auto om de 70km richting Filthy Trails af te leggen. De tijd gaat snel en de km’s ook. Om 10 over half 10 komen we aan bij Filthy Trails en we pakken de auto uit en begroeten een andere deelnemer aan de workshop, het is (silent) Bob, (niet van die film) Bob woont in Heerlen en rijdt op een Canyon Nerve AM, een leuke fiets!

Even later hebben we de eer om Mikey (michael) zelf de hand te schudden, ook Mike komt de groep nog vergezellen, Mike is een beetje een drukke jongen met een passie voor het mountainbiken. De sfeer is meteen ontspannen en we nemen plaats in de lokale hangplek. We wisselen wat ervaringen uit en al snel is het over tot de orde van de dag. We doen een voorstelrondje en gaan snel richting het terein van Filthy Trails. Onderweg stoppen we een keer om een oefening te doen. Er worden 8 pionnen neergezet in 2 rijen van vier. We moeten even 8-jes maken, zo krijgt mikey een goede indicatie van onze techniek. Het is maar goed dat niemand gekleed is in rood anders dan hadden we op de horens gelegen van een 3-tal andere toeschouwers.

Snel gaan we verder en krijgen we een korte inleiding in het park zelf. We gaan allereerst door naar het kindergedeelte om de basis een beetje onder de knie te krijgen. Hier gaan we een aantal drop’s en jumps oefenen en de techniek die daarmee gepaard gaat. Ook doen we een klein stukje North-Shore en een kleine wip-wap, alles gaat voorspoedig en iedereen pakt het snel op!

Nadat we deze kleine oefeningen gehad hebben gaan we door naar de Pump-Track. Volgens mij weten we allemaal wat het is en hoe het werkt maar je komt ze tijdens normale routes niet veel tegen. Mikey doet het 1x voor en al snel gaan we zelf hobbelend over de bulten heen gevolgd door 2 combochten. We hadden niet verwacht dat je er zoveel vaart mee kon maken, en leuk dat het is! Voorlopig zijn we tevreden over de workshop maar we willen wel snel door naar het “echte” werk!
Helaas kunnen we vandaag niet de north-shore van Filthy-Trails op, het heeft gisteren de hele dag geregend en de planken zijn spekglad.

Rond een uur of half 1 gaan we lunchen, de boterhammetjes worden weggewerkt en dan is het tijd voor de jumps en de drops! Dat wordt kicke! Het eerste wat we gaan doen is wat Com-bochten gevolgd door een speed-jump. Een speed-jump is eigenlijk alleen een jump waarbij je vaart moet hebben en dan komt het met de juiste techniek en houding wel goed. We gaan snel vooruit en Mikey heeft nog niet eerder een groep gehad die alles zo snel oppakt als wij, althans dat wordt gezegd!
Na de Speed-Jump gaan we over op het betere jump-werk, we gaan over Table-Tops heen springen, 1 van 2 meter en 1 van 3 meter! Het wordt voorgedaan en weer mogen wij herhalen. Met de juiste techniek springen we er bijna allemaal overheen en worden we helemaal wild…. NOG EEN KEER, NOG EEN KEER! We lopen wederom omhoog en springen weer over de 2 Table-Tops heen, en nog een keer! En nog een keer! wat hebben we een lol! Op de gezichten verschijnen allemaal grote glimlachen. Allemaal wordt ons gevraagd wat we er van vinden en aan het enthousiasme is te zien dat iedereen het naar zijn zin heeft! Ondertussen worden er veel foto’s gemaakt, ook de foto’s die hier te zien zijn!

Na de table-tops gaan we door naar boven, om daar wat drops te maken en dan het parcours te volgen naar beneden. We missen de ski-lift als we steeds weer naar boven moeten lopen om weer naar beneden te kunnen rijden, maar het is het waard! Vooral Mike heeft het zwaar en komt met enige regelmaat steunend en puffend boven. Boven op de heuvel gaat het voor het eerst mis, de iets wat overenthousiaste Mike gaat iets te hard door een bocht en van een drop en maakt een mooie duikeling. Gelukkig houdt hij er niets aan over en kan hij doorfietsen! We oefenen het nog een paar keer en dan gaan we over naar de roadgap-drops-jumps of hoe ze ook mogen heten. Ze zien er indrukwekkend uit en even twijfel ik of ik er wel vanaf zou fietsen maar dan bekijk ik de drop eens goed en dan besluit ik om het te doen. Samen met Mike ga ik een stuk naar achter om een aanloop te nemen en we rijden er beide vlotjes vanaf! Wat VET! Helemaal geweldig en wat is dit kicke! Helaas wordt Joost een klein beetje ontmoedigd en heeft hij besloot genomen om de drop niet te nemen. Hier heeft hij later een beetje spijt van maar de tijd is niet terug te draaien.

We gaan vervolgens nog een stukje verder omhoog om aldaar weer een 2tal com-bochten te nemen gevolgd door een Jump. Mike rijdt hem, ik probeer hem maar besluit om de rem in te knijpen en spring hem niet. Dan is Joost aan de beurt, joost komt de bochten goed door en maakt snelheid in de aanloop naar de jump. Helaas iets te lang waardoor hij niet genoeg lift kan maken en met zijn achterband op de landing keest en zo een deuk in zijn velg rijdt. (balen man) Gelukkig is ook dit niet te erg, en kan hij zijn weg vervolgen. Ik probeer het nog eens en wederom kom ik net niet lekker de bocht uit, en knijp ik mijn remmen wederom hard in. Bijna vlieg ik over de kop maar ik kan mijn fiets net houden.

Dan is het tijd om een trail helemaal te rijden, we rijden achter Mikey aan en binnen 2 minuten zijn we beneden, daar staan we met een grote glimlach en vol adrenaline te genieten van een geweldige eerste run. Hierna doen we hem nog een keer maar dan een andere trail. Weer staan we snel beneden met een grote glimlach op ons gezicht.

Conclusie
Al met al hebben we vandaag een schitterende dag beleefd waar we soms met de neus op de feiten werden gedrukt maar veel geleerd hebben! Mikey geeft goede instructies en je krijgt bij zijn workshop een goede begeleiding. De hoeveelheid techniek die we leren is goed, het is niet teveel maar ook niet te weinig, een mooie balans!

Om niet alleen lovend te zijn en om Mikey nog wat aandachtspunten te geven:
- Andere camera de foto’s zijn een beetje wazig/bewogen.
- Iets sneller door de uitleg heen zodat er meer tijd is om zelf te oefenen.
- Skiliften naar boven

Voor meer informatie zie Mikey’s Website

Ik kwam nog een interessant artikel tegen wat ik jullie niet wilde onthouden op:

http://www.spikecycling.nl/blog/vormen-van-training/omslagpunt/

Wat is je omslagpunt
Ken je dat gevoel? Ben je net lekker hard aan het fietsen, beginnen je benen te verzuren. Verzuren kun je trouwens letterlijk nemen. Omdat je boven je zogenaamde omslagpunt (anaerobe drempel) aan het trainen bent, gaat je lichaam om sneller energie te krijgen glucose verbranden in plaats van vet. Nadeel is dat je lichaam bij deze verbranding ook melkzuur aanmaakt. En dat zorgt voor het pijnlijke gevoel in je spieren.

Maar wat is nu precies een omslagpunt? In cijfers is dat moeilijk te zeggen. Iedereen heeft een eigen ‘unieke’ hartslagzone, afhankelijk van onder andere geslacht, leeftijd en conditie. In het algemeen kun je zeggen dat jouw omslagpunt de maximale hartslag is die je gedurende een lange tijd vol kunt houden, zonder te verzuren. Door net onder en op je omslagpunt te trainen, verhoog je je omslagpunt en daarmee ook je conditie. Erboven trainen heeft geen zin; het verhoogt wel je melkzuurtolerantie, maar heeft ook een negatief effect op het omslagpunt.

Testen
Om goed te kunnen trainen, is het dus van belang om jouw omslagpunt te achterhalen. Hiervoor kun je een maximaal-test, ook wel VO2max test, doen. Vraag het eens na bij je sportschool. Tegenwoordig wordt er meer aan cardiofitness gedaan en kun je bij je plaatselijke sportschool ook al een test doen om je hartslagzones te bepalen.
Je hebt vier verschillende hartslagzones:

* De eerste hartslagzone (+/- 50-60% van je maximale hartslag) is prima voor beginnende sporters, voor het herstellen na een intensieve training of voor het sporten om vet te verbranden.
* De tweede hartslagzone (60-70% van je maximale hartslag) is voor het licht verbeteren van je conditie. Je werkt aan je conditie, maar op zo’n manier dat je het makkelijk vol kunt houden.
* De derde hartslagzone is het punt dat je echt gaat werken aan conditieverbetering. Je zit op 70 tot 85% van je maximale hartslag (de aerobe drempel), traint je hartslag, ademhaling en je uithoudingsvermogen. Door te trainen vanaf deze hartslagzone, verbeter je de afvoer van afvalstoffen en de toevoer van zuurstof naar je spieren.
* De vierde en laatste hartslagzone (85-100% van je maximale hartslag) is alleen geschikt voor de geoefende sporter. Trainen is deze zone wordt gezien als een aanvullende training en door professionele sporters gedaan om te oefenen om langer op een maximale hartslag te functioneren zonder last te krijgen van verzuring.

Een evenwichtig trainingsschema heeft trainingen in verschillende zones en helpt je effectiever te trainen. Neem voor meer informatie contact op met een inspanningsfysioloog. Blijf regelmatig deze site volgen voor meer informatie over de verschillende trainingsvormen en kant en klare trainingsschema’s.

Truukjes zijn leuk in het mountainbiken, maar niet altijd even nuttig. Toch zijn er ook truukjes die zeker nut hebben. Één hiervan is de trackstand. Door het beheersen van de trackstand verbeter je niet alleen je balans, maar het geeft je ook een gereedschap voor het geval je tijdelijk stil komt te staan. Je hoeft dan niet met de voeten aan de grond, wat in mijn ogen weer plezier verhogend is.

Hieronder enkele tips:

1. Zorg dat je ontspannen op je fiets zit en houdt je armen en benen licht gebogen.
2. Zet je versnelling niet te zwaar, als je dan dreigt om te vallen kan je snel aanzetten.
3.  Zorg dat je pendalen horizontaal staan. Op deze manier kan je beter je balans houden
4. Draai dan je voorwiel ongeveer 30 graden in de richting van je voorste been.
5. Door kleine bewegingen met het stuur te maken kun je beter balanceren.
6. Door te oefenen zal je dit snel beheersen.

Klik voor meer Tips van de week!