Een handig plaatje, wat zit waar??
Dit plaatje helpt Je!

Dit is mijn nieuwe favoriete filmpje! Alleen het kijken is al genieten. Wat een techniek zeg!

Biking-Hiking: The B-Team from MaceM on Vimeo.

Ik fiets eigenlijk al jaren, echter is de laatste 2 a 3 jaar de intensiteit flink omhoog gegaan. Last van mijn rug op de fiets had ik ook altijd wel, maar dat was wel te verbijten. Echter toen deze intensiteit omhoog ging, kwam mijn rug ook steeds vaker opspelen.

Na verschillende dingen te hebben geprobeerd zoals fysiotherapie, osteopathie en het laten afstellen van mijn fiets door de fietsenmaker was het tijd voor iets anders.

Body2bike

Na wat onderzoek werd mij body2bike geadviseerd. Body2bike is opgericht door Robyn en Henk.

Robyn helpt mensen gepassioneerd om het natuurlijk evenwicht in hun lichaam te vinden, vooral in de sport. Om blessures te voorkomen of te genezen, gebruikt ze manuele therapie, trigger point therapie, dry needling en geeft ze fysio-therapeutische oefeningen.

Ervaring:

• Australian Institute of Sports (AIS). Ze werkte in alle sporten van topzwemmers en -roeiers tot triathleten en wielrenners.
• personal therapeut van topzwemmers
• national track cycling team England
• Europese wielerteams Fakta en CSC
• Body2Bike Australia
• Williams Formule 1 team

Henk is als mechanieker al 15 jaar actief in de professionele wielerwereld. Hoewel hij zich specialiseert in de perfecte fietspositie voor elke fietser, houdt hij er ook van om fietsen uit te rusten met de nieuwste en lichtste onderdelen. Na een lange periode waarin hij enkel met professionele renners werkte, was hij klaar om zijn kennis met een breder publiek te delen.

Ervaring :

• mechanieker in verschillende teams:
• Luchtschip-Piels,Nederlands nationaal team min 23, vrouwenteam Ondernemers van Nature
• mechanieker voor professionele teams: Foreldorado-Golff, Bankgiro Loterij, Fakta, team CSC, Australian National Cycling Team
• Body2Bike Australia

Body2bike werkt anders dan de normale fietsmetingen. In plaats van via lichaamsmaten een ideale afstelling te berekenen, wordt er daadwerkelijk gekeken hoe je op de fiets zit. Volgens Henk kunnen enkele milimeters al grote verschillen opleveren.

“kijken wat het lichaam wel en niet kan doen, de persoon op de fiets bekijken, aanpassingen uitvoeren, oefeningen geven om het lichaam te corrigeren, de positie opnieuw bekijken, uitleggen wat we gedaan hebben en de fietser de nodige tijd geven om dit te begrijpen. We hebben dit in de praktijk gezet en sindsdien zijn we blijven groeien.”

Samen met body2bike wordt dus de ideale positie op de fiets bepaald waardoor klachten verdwijnen of worden voorkomen en er efficiënter en dus harder kan worden gefietst.

Tijd voor actie

Ik ging er heen met zowel mijn racefiets als mountainbike. Voor mij was mijn moutnainbike het belangrijkste. Als ik daar maar pijn vrij kan rijden. Bij binnenkomst wordt ik enthousiast onvangen. Ik raak in eerste instantie aan de praat met Robyn. Ze vraagt me over mijn trainingen, doelen en verleden. Eigenlijk kon ik daar vrij kort over zijn. Ik heb eigenlijk weinig last behalve van mijn rug. Na het invullen van nog wat aanvullende formulieren gaan we echt beginnen.

De lenigheid

Henk is inmiddels mijn fiets aan het opmeten met de huidige afstellingen. Ondertussen ga ik met Robyn mee. Zij gaat kijken hoe mijn lichaam er voorstaat. Na wat lenigheidstest werd als snel duidelijk dat hier veel in te winnen was. Toen ik liggend mijn been moest strekken om te kijken hoe hoog ik kon, dacht Robyn dat ik een grapje maakte, maar ik kon echt niet verder. Haar conclusie was dan ook al vrij snel dan mijn rugpijn werd veroorzaakt door te korte hamstings.

Terug naar de fiets

Na nog wat andere tests gaan we terug naar het fiets gedeelte. Mijn fiets is inmiddels geprepareerd op de tacx. Ik spring er op en we beginnen aan het volgende deel. Op mijn lichaam krijg ik diverse punten getekend en geplakt. Via een camera worden mijn bewegingen vastgelegd. Via deze punten kan op de computer worden gekeken hoe ik op de fiets zit. Robyn ziet bevestigd worden dat mijn hamstrings tekort zijn. Mijn rechterbeweging is “dieper” dan mijn linker beweging. Ik moet van de fiets komen en Henk gaat mijn fiets anders afstellen mbv de gemaakte beelden. Robin legt mij ondertussen een tweetal oefeningen uit om mij leniger op de fiets te krijgen.

De rek en strekoefeningen voelen uitsterst vervelend. Na het afstellen en de oefeningen mag ik opnieuw op de fiets gaan zitten. Henk legt uit wat hij heeft veranderd. De twee belangrijkste wijzigingen waren het zadel iets hoger er mijn schoenplaatsjes iets anders. De uitleg was dat om een ideale pedaalslag te kunnen maken moeten de plaatjes precies onder de bal van je voet zitten.

Dat zaten ze bij mij niet. Daarnaast zou de zojuist gedane oefening met Robin mijn beweging al moeten versoepelen.

Het resultaat

Ik spring terug op de fiets en er wordt opnieuw gekeken en gemeten. Daarna bekijken we samen de beelden en zie ik idd een betere positie. Ik hang minder in mijn schouders en je ziet dat min rechter en linker beweging nu gelijk zijn.

Conclusie

Om de boel af te ronden krijg ik een dvd mee met hierop de voor en na metingen, de oefeningen die ik thuis moet doen en nog aanvullende oefeningen. Ik was daadwerkelijk als een professional behandeld. Ik heb geen seconde het idee gehad dat ze me niet wilde helpen.

Dit is natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar dit was wel allemaal op een trainer en het gaat juist om het buiten fietsen. Trouw heb ik elke avond mijn oefeningen gedaan en tijdens het fietsen lijk ik minder last te hebben. Tevens merk ik dat mijn beenspieren anders worden gebruikt door het verplaatsen van mijn schoenplaatjes. Ik ben erg benieuwd hoe dit over een maand of 2 is.

Voor mij niks dan lof voor body2bike!

Zie ook: www.body2bike.com

Alle Duvels nog an toe!

Vrijdag 15-10 ging ik in de avonduren naar Joost om ons mentaal voor te bereiden op de freeride clinic van Mikey, De Mikey’s Special. We hebben onszelf een tijd geleden opgegeven voor deze workshop om onze techniek een beetje bij bij te schaven en om een veilige start te maken met het freeriden. Een beetje basis is nooit weg.

De vrijdagavond begon goed, we gingen achter de fleptop zitten om filmpjes te bekijken van downhillers en freeriders….. wat hebben we een zin. Doorgaans drinken we op vrijdagavond een aantal biertjes en ditmaal was het niet anders. Het kijken van filmpjes ging wederom gepaard met een bavaria in de hand. Al snel gingen we over tot de orde van de avond en de eerste Duvel werd open getrokken, wat een heerlijk bier Ook keken we naar de O2MC marathon kalender van volgend jaar. Het is ons plan om volgend jaar een 8-tal van deze marathons te gaan rijden en we hebben de mooiste eruit gepikt!

Maar over tot het onderwerp, Freeriden. We maakte onszelf lekker met nog meer filmpjes van freeriders en al snel was het 1uur snachts… tijd om de oogjes te sluiten en om de wekker te zetten, altijd vervelend.

Zaterdagochtend, Freeriders worden geboren!

Op zaterdag 16-10, om half 8 ging de wekker. Dit was een memorabelle zaterdag, er werden 2 freeriders geboren! Het gebruikelijke chaotische ochtenritueel werd in gang gezet. De flexibiliteit laat niet te wensen over! Al snel is het 08:30 en stappen we in de auto om de 70km richting Filthy Trails af te leggen. De tijd gaat snel en de km’s ook. Om 10 over half 10 komen we aan bij Filthy Trails en we pakken de auto uit en begroeten een andere deelnemer aan de workshop, het is (silent) Bob, (niet van die film) Bob woont in Heerlen en rijdt op een Canyon Nerve AM, een leuke fiets!

Even later hebben we de eer om Mikey (michael) zelf de hand te schudden, ook Mike komt de groep nog vergezellen, Mike is een beetje een drukke jongen met een passie voor het mountainbiken. De sfeer is meteen ontspannen en we nemen plaats in de lokale hangplek. We wisselen wat ervaringen uit en al snel is het over tot de orde van de dag. We doen een voorstelrondje en gaan snel richting het terein van Filthy Trails. Onderweg stoppen we een keer om een oefening te doen. Er worden 8 pionnen neergezet in 2 rijen van vier. We moeten even 8-jes maken, zo krijgt mikey een goede indicatie van onze techniek. Het is maar goed dat niemand gekleed is in rood anders dan hadden we op de horens gelegen van een 3-tal andere toeschouwers.

Snel gaan we verder en krijgen we een korte inleiding in het park zelf. We gaan allereerst door naar het kindergedeelte om de basis een beetje onder de knie te krijgen. Hier gaan we een aantal drop’s en jumps oefenen en de techniek die daarmee gepaard gaat. Ook doen we een klein stukje North-Shore en een kleine wip-wap, alles gaat voorspoedig en iedereen pakt het snel op!

Nadat we deze kleine oefeningen gehad hebben gaan we door naar de Pump-Track. Volgens mij weten we allemaal wat het is en hoe het werkt maar je komt ze tijdens normale routes niet veel tegen. Mikey doet het 1x voor en al snel gaan we zelf hobbelend over de bulten heen gevolgd door 2 combochten. We hadden niet verwacht dat je er zoveel vaart mee kon maken, en leuk dat het is! Voorlopig zijn we tevreden over de workshop maar we willen wel snel door naar het “echte” werk!
Helaas kunnen we vandaag niet de north-shore van Filthy-Trails op, het heeft gisteren de hele dag geregend en de planken zijn spekglad.

Rond een uur of half 1 gaan we lunchen, de boterhammetjes worden weggewerkt en dan is het tijd voor de jumps en de drops! Dat wordt kicke! Het eerste wat we gaan doen is wat Com-bochten gevolgd door een speed-jump. Een speed-jump is eigenlijk alleen een jump waarbij je vaart moet hebben en dan komt het met de juiste techniek en houding wel goed. We gaan snel vooruit en Mikey heeft nog niet eerder een groep gehad die alles zo snel oppakt als wij, althans dat wordt gezegd!
Na de Speed-Jump gaan we over op het betere jump-werk, we gaan over Table-Tops heen springen, 1 van 2 meter en 1 van 3 meter! Het wordt voorgedaan en weer mogen wij herhalen. Met de juiste techniek springen we er bijna allemaal overheen en worden we helemaal wild…. NOG EEN KEER, NOG EEN KEER! We lopen wederom omhoog en springen weer over de 2 Table-Tops heen, en nog een keer! En nog een keer! wat hebben we een lol! Op de gezichten verschijnen allemaal grote glimlachen. Allemaal wordt ons gevraagd wat we er van vinden en aan het enthousiasme is te zien dat iedereen het naar zijn zin heeft! Ondertussen worden er veel foto’s gemaakt, ook de foto’s die hier te zien zijn!

Na de table-tops gaan we door naar boven, om daar wat drops te maken en dan het parcours te volgen naar beneden. We missen de ski-lift als we steeds weer naar boven moeten lopen om weer naar beneden te kunnen rijden, maar het is het waard! Vooral Mike heeft het zwaar en komt met enige regelmaat steunend en puffend boven. Boven op de heuvel gaat het voor het eerst mis, de iets wat overenthousiaste Mike gaat iets te hard door een bocht en van een drop en maakt een mooie duikeling. Gelukkig houdt hij er niets aan over en kan hij doorfietsen! We oefenen het nog een paar keer en dan gaan we over naar de roadgap-drops-jumps of hoe ze ook mogen heten. Ze zien er indrukwekkend uit en even twijfel ik of ik er wel vanaf zou fietsen maar dan bekijk ik de drop eens goed en dan besluit ik om het te doen. Samen met Mike ga ik een stuk naar achter om een aanloop te nemen en we rijden er beide vlotjes vanaf! Wat VET! Helemaal geweldig en wat is dit kicke! Helaas wordt Joost een klein beetje ontmoedigd en heeft hij besloot genomen om de drop niet te nemen. Hier heeft hij later een beetje spijt van maar de tijd is niet terug te draaien.

We gaan vervolgens nog een stukje verder omhoog om aldaar weer een 2tal com-bochten te nemen gevolgd door een Jump. Mike rijdt hem, ik probeer hem maar besluit om de rem in te knijpen en spring hem niet. Dan is Joost aan de beurt, joost komt de bochten goed door en maakt snelheid in de aanloop naar de jump. Helaas iets te lang waardoor hij niet genoeg lift kan maken en met zijn achterband op de landing keest en zo een deuk in zijn velg rijdt. (balen man) Gelukkig is ook dit niet te erg, en kan hij zijn weg vervolgen. Ik probeer het nog eens en wederom kom ik net niet lekker de bocht uit, en knijp ik mijn remmen wederom hard in. Bijna vlieg ik over de kop maar ik kan mijn fiets net houden.

Dan is het tijd om een trail helemaal te rijden, we rijden achter Mikey aan en binnen 2 minuten zijn we beneden, daar staan we met een grote glimlach en vol adrenaline te genieten van een geweldige eerste run. Hierna doen we hem nog een keer maar dan een andere trail. Weer staan we snel beneden met een grote glimlach op ons gezicht.

Conclusie
Al met al hebben we vandaag een schitterende dag beleefd waar we soms met de neus op de feiten werden gedrukt maar veel geleerd hebben! Mikey geeft goede instructies en je krijgt bij zijn workshop een goede begeleiding. De hoeveelheid techniek die we leren is goed, het is niet teveel maar ook niet te weinig, een mooie balans!

Om niet alleen lovend te zijn en om Mikey nog wat aandachtspunten te geven:
- Andere camera de foto’s zijn een beetje wazig/bewogen.
- Iets sneller door de uitleg heen zodat er meer tijd is om zelf te oefenen.
- Skiliften naar boven

Voor meer informatie zie Mikey’s Website

Ik kwam nog een interessant artikel tegen wat ik jullie niet wilde onthouden op:

http://www.spikecycling.nl/blog/vormen-van-training/omslagpunt/

Wat is je omslagpunt
Ken je dat gevoel? Ben je net lekker hard aan het fietsen, beginnen je benen te verzuren. Verzuren kun je trouwens letterlijk nemen. Omdat je boven je zogenaamde omslagpunt (anaerobe drempel) aan het trainen bent, gaat je lichaam om sneller energie te krijgen glucose verbranden in plaats van vet. Nadeel is dat je lichaam bij deze verbranding ook melkzuur aanmaakt. En dat zorgt voor het pijnlijke gevoel in je spieren.

Maar wat is nu precies een omslagpunt? In cijfers is dat moeilijk te zeggen. Iedereen heeft een eigen ‘unieke’ hartslagzone, afhankelijk van onder andere geslacht, leeftijd en conditie. In het algemeen kun je zeggen dat jouw omslagpunt de maximale hartslag is die je gedurende een lange tijd vol kunt houden, zonder te verzuren. Door net onder en op je omslagpunt te trainen, verhoog je je omslagpunt en daarmee ook je conditie. Erboven trainen heeft geen zin; het verhoogt wel je melkzuurtolerantie, maar heeft ook een negatief effect op het omslagpunt.

Testen
Om goed te kunnen trainen, is het dus van belang om jouw omslagpunt te achterhalen. Hiervoor kun je een maximaal-test, ook wel VO2max test, doen. Vraag het eens na bij je sportschool. Tegenwoordig wordt er meer aan cardiofitness gedaan en kun je bij je plaatselijke sportschool ook al een test doen om je hartslagzones te bepalen.
Je hebt vier verschillende hartslagzones:

* De eerste hartslagzone (+/- 50-60% van je maximale hartslag) is prima voor beginnende sporters, voor het herstellen na een intensieve training of voor het sporten om vet te verbranden.
* De tweede hartslagzone (60-70% van je maximale hartslag) is voor het licht verbeteren van je conditie. Je werkt aan je conditie, maar op zo’n manier dat je het makkelijk vol kunt houden.
* De derde hartslagzone is het punt dat je echt gaat werken aan conditieverbetering. Je zit op 70 tot 85% van je maximale hartslag (de aerobe drempel), traint je hartslag, ademhaling en je uithoudingsvermogen. Door te trainen vanaf deze hartslagzone, verbeter je de afvoer van afvalstoffen en de toevoer van zuurstof naar je spieren.
* De vierde en laatste hartslagzone (85-100% van je maximale hartslag) is alleen geschikt voor de geoefende sporter. Trainen is deze zone wordt gezien als een aanvullende training en door professionele sporters gedaan om te oefenen om langer op een maximale hartslag te functioneren zonder last te krijgen van verzuring.

Een evenwichtig trainingsschema heeft trainingen in verschillende zones en helpt je effectiever te trainen. Neem voor meer informatie contact op met een inspanningsfysioloog. Blijf regelmatig deze site volgen voor meer informatie over de verschillende trainingsvormen en kant en klare trainingsschema’s.

Vandaag is het de laatste bikedag. We willen nog 1 keer flink de bergen in en vanaf boven de volledige wildkogeltrail rijden.

Mijn bike heeft inmiddels wel wat technische problemen, maar nog 1 keer moet wel gaan. We besluiten een klim te gaan maken vanuit Bramberg naar het Wildkogel hause op een slordige 2100 meter hoogte. De weergoden zijn ons een keer goed gezind en verwennen ons met een blauwe lucht en een lekker zonnetje. Heerlijk! We ploeteren en zweten!

Echter na 400 hoogtemeters is de zon toch wel erg fel. De temperatuur loopt op naar een 34 graden. We zien een waterval en besluiten even te stoppen en het hoofd te koelen. Heerlijk.

Inmiddels met de shirten op het hoofd gebonden in verband met de zon ploeteren we verder. Gespreksstof is er bijna niet, want de klim gaat als maar door tussen de 10 en 15 % en we rijden aardig door.

Uiteindelijk naderen we het Wildkogelhause. De panorama is schitterend! We besluiten nog net even iets hoger te gaan tot ongeveer 2100 meter. Nog een klein stukje van 15% naar 100 hoogtemeters. Helemaal gesloopt van de klim leggen we de bikes neer en gaan in het gras liggen. We genieten van het uitzicht en de stilte. Indrukwekkend!

Tijd om te gaan afdalen. In de verte komt er een cabine met freeriders aan. Die mannen moeten het ook warm hebben! We laten ze voor gaan en gaan achter hun aan.

Het eerste stuk is moeilijk te rijden. Er ligt nog wat sneeuw en er stroomt heel veel water. Technisch is het goed te doen.

Na de tweede switchback is het goed te rijden en het is genieten. Stuiteren, stenen, drops, hellingen, wortels, technisch, uitzicht. Het is perfect, moeilijk, maar perfect!

Tijdens het afdalen komen we ook een trailmoterrijder tegen. Deze iets wat vadsige, maar zeer vriendelijke Oostenrijker mit snor rijd het zelfde parcours alleen dan op de motor! Genau!

Op een tussen stuk merk ik ineens dat mijn achterrem niet meer werkt. Waarschijnlijk is door de hitte en de lengte van de afdaling de druk verdwenen. We besluiten heel even te wachten bij het bankje van Julian und Cristofer. tot de remmen iets minder heet zijn.

We naderen de eerste mindfucker en gaan er beide met gemak overheen. Dat was wel kicken! We gaan verder naar de tweede mindfucker. Net voor deze brute afdaling zitten er een 5 tal drops achter elkaar, waarvan de laatste zeer stijl en lastig. Ook hier vliegen we over heen. We hebben duidelijk de flow te pakken. Ook de tweede mindfucker wordt met gemak klein gemaakt!

Kort daarna rijd ook de Oostenrijkse trail motorrijder over de minderfucker heen. Met z’n 3e rijden we naar het volgende stuk. Eerst de bikers en daarna de motorrijder.

Eigenlijk eindigde daar de Wildkogel trail, maar omdat we nog een stukje op een video hadden gezien, wisten we nog een afdaling tot in Neukirchen. Ook dit stuk was erg leuk te doen!

Uiteindelijk komen we aan in Neukirchen en hebben zo’n slordige 1300 meter afgedaalt. Maar wat was dat fantastisch. Ik heb in mijn leven nog niet zo iets vets gedaan!

Berg omhohe: Bergen 2 – Joost und Freek 2
Berg ab: Bergen 2 – Joost und Freek 3

Vandaag stond een panorama trail op de planning. Technisch niet de grootste uitdaging, maar wel heel mooi en conditioneel. Er stonden immers zo’n 2000 meter op de planning, naar de markkirchel. De grens met Tirol en Salzburg. We vreesde voor sneeuw, maar dat was zaak voor later.

Na onze rustdag “mit enkele keizers” hadden we er allebei veel zin in. Een hele dag niet biken… tja… het is omdat het verstandig is voor de benen, maar we hadden liever wel gewoon gebiked. Maar gelukkige mochten we vandaag weer aantreden. 18 km klimmen en natuurlijk ook 18 km afdalen.

Het begin is meteen zwaar. We ploeteren naar boven en zien al snel de dorpjes onder ons kleiner worden. De helling is soms boven de 15% en het einde is nog lang niet inzicht.

Eenmaal aangekomen in de buurt van Krimml beginnen we met de trail en we mogen direct weer omhoog. De temperatuur daalt al flink. We houden wel de snelheid onder controle, want het is nogal een eind.

De trail beloont ons al vrij snel met schitterende uitzichten over een dal, beekjes, watervallen en landschappen. Het is werkelijke schitterend. Ik kan me niet voorstellen dat je hier geen natuurliefhebber van wordt.

Hoe hoger we komen des te mooier wordt het uitzicht. Langzaam naderen we de sneeuwgrens. Mijn tenen beginnen aardig te bevriezen. Uiteindelijk belanden we in de sneeuw. Hier loop nog een schitterend beekje naar beneden, met in de verte een fel groen dal. Schitterend!

We gaan verder omhoog en zitten inmiddels midden in de sneeuw om zo’n 1900 meter. We willen nog hoger, maar dat is haast onmogelijk. Het is koud en er ligt zo’n 8 cm sneeuw. We genieten nog even van het uitzichten en besluiten te gaan afdalen.

18 km alleen maar naar beneden! Dat wordt leuk! Het eerste stuk gaat langzaam, maar zodra de sneeuw verdwijnt gaat de snelheid omhoog. We vliegen naar beneden. Het blijft verbazingwekkend dat je uren omhoog ploetert en in no time weer beneden bent.

Op het einde van de trail gaan weer weer naar links de weg op. Dit is nog een 10 km alleen maar beneden. We halen enkele malen gemakkelijk de 71 km per uur!

Thuiskomend was het een schitterende dag met mooie uitzichten. Nu vlug nog even douche en dan een “keizer offen machen”!

Het weer is nog niet al te best. We wilden eigenlijk naar de Wilkogel klimmen, maar onze lokale held en barman adviseerde ons dat nog niet te doen in verband met de sneeuw. Ons alternatief: Zwei maal “Mittel station” en vanuit daar de wildkogel trail naar beneden.

Dit betekende dus wel 1600 hoogtemeters. En na gisteren (1000 hoogte meters) en eergisteren (1000 hoogtemeters) was dat wel erg pittig.

Het klimmen ging toch nog bijzonder goed. Tevens kwamen we onze vrienden de koeien weer tegen. Eenmaal boven de kneeprotector aan en naar beneden maar. We moesten de snelheid aardig bepekt houden, want het was echt zeer glad. De trail bestaat voornamelijk uit gladde wortels, gladde stenen en drops. Het eerste stuk is daardoor ook niet te rijden. Hele diepe drops en heel veel modder en gladde stukken. Maar kort daarna kunnen we echt aan de slag. We dalen af tussen de stenen drops en wortels. Dit is echt mountainbiken. Sommige bochten moeten met passen en meten worden genomen. De gladheid maakt het kiezen van de juiste lijn nog belangrijker.

De trail bevat in het totaal twee mindfuckers. Afdalingen die technisch onmogelijk lijken te doen. Zeker met dit natte weer en gladde wortels.

Eenmaal aangekomen bij de eerste mindfucker. Rustig blijven kijken. Snelheid beperkt. Sturen en hop naar beneden! Fantastisch!
Ook de tweede minderfucker lukt het naar beneden te rijden! Wat een overwinning!

Uiteindelijk moeten we deze dag afsluiten. Dit was denk ik 1 van de mooiste mountainbike dagen die ik heb mee gemaakt!
We sluiten we de dag met een goede pizza en later een wel verdient biertje bij cristoffer. “Drink ein keizer, bin ein keizer!”

Mocht je een Fox vork hebben en je wil er onderhoud aan plegen, of je hebt er wat problemen mee. Kijk eens op deze site: Fox Service Home

Kan handig zijn voor het signaleren van mankementen aan de vork. Ga er natuurlijk zelf niet teveel mee k*tten want dat valt je garantie weg.