Joost en ik waren beide blij verrast toen we een mail kregen van Teva met de mededeling dat we een paar schoenen opgestuurd konden krijgen. Ik wist niet precies wat ik me voor moest stellen bij de mtb schoen van Teva. Ik ken het merk wel van wandelschoenen, ze staan er om bekend hele goede schoenen te maken maar de mtb markt is een nieuwe markt voor Teva. De verwachtingen waren daarom ook hoger dan van menig ander schoen. Dit kan een voordeel zijn maar ook zeker een nadeel, in het geval van Teva en de mtb schoen was het zeker een voordeel! In deze Review zal ik duidelijk proberen te maken waarom.

Allereerst ben ik gaan googlen op mtb schoen Teva, ik kreeg niet de resultaten die ik verwachte. Ik verwachte een gewone mtb schoen, maar de bekende “klikkers”. Geen enkel resultaat voldeed aan mijn verwachtingen, ik wist dus eigenlijk helemaal niet meer wat ik moest verwachten. Tot ik een aantal weken later een schoendoos in de gang zag staan, nog voordat ik tegen mijn vrouw kon zeggen “hey, de schoenen zijn binnen” had ik de doos open getrokken en de eerste schoen al aan laten glijden. En ik bedoel hier echt aan laten glijden, de schoen heeft een heerlijke pasvorm en glijd werkelijk om je voet. De maat was trouwens ook perfect, ik heb denk ik nog nooit een schoen aan gehad heb die zo lekker zit, als gegoten.

Al snel had ik ook de 2de schoen aan en huppelde ik zo blij als een kind door de kamer, 15 minuten later had ik echter zo’n warme voeten dat ik ze maar weer uit deed. Voor mij is dat trouwens ook een heel positief iets, warme schoenen, heerlijk! Ik heb nl. Altijd koude voeten, top dus! Voor mij tot dusver dus alleen positieve ervaringen met de schoen.

Even kijkend naar het uiterlijk en de specs van de schoen dan kunnen we het volgende noteren
- opvallende kleuren, grijs en blauw.
- goede stijve zool met licht profiel
- versteviging rondom de hak
- goede demping
- redelijk zware schoenen
- extra paar veters meegeleverd (waaronder felgele)
- goede ventilatie

Het duurde niet lang voordat ik de schoenen ook op de mtb uit had geprobeerd en ook op de fiets voelde de schoen heel prettig aan. De stevige zool zorgde ervoor dat niet mijn hele voet om het pedaal krulde als ik weer een klim tegemoet ging. Hij bood voldoende stevigheid tijdens de klimmen en heel veel grip tijdens de afdalingen. De warmte van mijn voet bleef goed binnen de schoen (totdat ik door een plas ging en het water naar binnen kwam) wat ik als een groot pluspunt ervaar. Al met al een superschoen die in de koudere maanden mij een meer dan uitstekend alternatief bieden.

Mocht je enthousiast geworden zijn van dit bericht houd dan onze website in de gaten, want binnenkort zal er een prijsvraag komen waarmee je een paar kunt winnen!!!!

Ben je opzoek naar een makkelijke fiets? Strak, beperkt in het onderhoud en niet duur? Misschien is dan de Trek Marlin 29er singlespeed wel iets voor jouw! Maar is deze low budget fiets zijn geld wel waard?

Ik heb het voor je uitgezocht!

Het uiterlijk
Ik was blij verrast door het uiterlijk dat de bike. De fiets is absoluut veel mooier in het echt dan in de catalogus. De kleuren groen passen goed bij de mooie strakke geometrie. De buizen hebben een mooie strakke vorm en ook de belettering is stijlvol gedaan. Verder oogt de hele bike lekker strak. Weinig kabels en een opgeruimd stuur dragen bij aan deze frisse strakke look!

De trail
Eenmaal onderweg moet ik nog even de remmen bijstellen. Deze staan zowat horizontaal. Verder wordt de bike standaard geleverd met een 32/20 verzet. En in mijn omgeving is dit echt te licht. Ik besluit het er toch mee te doen. Op de trail merk ik al snel het effect van een 29-er. De banden/wielen hebben echt belachelijk veel grip. Waar ik met mijn 26-er nog wel eens hem in een drift kan duwen, lukt dat met de 29-er nauwelijks. En dat met de standaard banden, waar ik vooraf weinig vertrouwen in had (Bontrager 29-2). Het nemen van bochten voelt natuurlijk. Alsof je hem nog beter in de grond kan duwen.

Een ander vaak genoemd negatief aspect van een 29-er is het logge sturen. Door de grotere draaicirkel zou het moeilijker moeten zijn om snel stuurwerk te doen. Ik heb dit als ik eerlijk ben onderweg niet gemerkt. Het snelle bochtenwerk dat ik ben tegen gekomen onderweg was gesneden koek voor de Marlin en ik heb hem zeker op deze stukken goed op zijn staart getrapt.

Een absoluut minpunt is de voorvork. Deze is enorm springerig. Telkens als ik over een wortel rij, dan is de rebound te snel. Gelukkig zorgt het grote wiel toch voor een comfortabele rit. Ook is de fiets niet echt licht.

Up/down
Na een mooi rondje in de buurt wil ik de bike toch ook even uphill en downhill testen. Uphill is natuurlijk afhankelijk van de tandwielen die je gebruikt. Maar je zal toch met je gekozen verzet boven moeten komen. De razob is mijn prooi. Het lukt met 32/20 vrij eenvoudig om boven te komen. Als is het wel flink stoepen. Downhill gaat ook soepeltjes (al kom ik geen hele spannende dingen tegen). De bike voelt stabiel en toch snel.

Onderhoud
Eenmaal thuis besluit ik het verzet te aan te passen. Helaas blijkt de aangeschafte Cyclus 720171 Freewheel Remover niet te passen. Het is wel de goede tool, maar hij is niet diep genoeg. Mooi klote.

Vervolgens diverse fietsenzaken afgebeld, maar zonder succes. Uiteindelijk een tip gekregen om de tool te laten uitboren. Zogezegd zo gedaan. Eenmaal passend is het verwijderen van het freewheel eenvoudig. Je zet de tool in een bankschroef. Drukt het wiel met freewheel in de tool en je draait tegen de klok in het freewheel eraf.

Vervolgens heb ik een 17 tands freewheel gemonteerd en het wiel terug gezet. Helaas bleek de ketting nu te lang. De horizontale drop-outs werden al maximaal gebruikt. Dus de ketting ingekort. De horizontale drops aangepast en klaar is kees. Al vond ik het toch iets meer werk als dat ik had verwacht!

Conclusie
De bike is goed koop en makkelijk. Om de openingsvraag te beantwoorden: JA, je krijgt waar voor je geld! Alleen die vork! Die zuigt echt enorm! Wat een balle ding. Een ander punt wat ik niet onbelicht wil laten is de fun van het rijden op een singlespeed. Het leuke hiervan is dat je echt alleen bezig bent met de trail. Je bent lekker aan het sturen en met je bike bezig en dat is gewoon plain fun!

Ik fiets eigenlijk al jaren, echter is de laatste 2 a 3 jaar de intensiteit flink omhoog gegaan. Last van mijn rug op de fiets had ik ook altijd wel, maar dat was wel te verbijten. Echter toen deze intensiteit omhoog ging, kwam mijn rug ook steeds vaker opspelen.

Na verschillende dingen te hebben geprobeerd zoals fysiotherapie, osteopathie en het laten afstellen van mijn fiets door de fietsenmaker was het tijd voor iets anders.

Body2bike

Na wat onderzoek werd mij body2bike geadviseerd. Body2bike is opgericht door Robyn en Henk.

Robyn helpt mensen gepassioneerd om het natuurlijk evenwicht in hun lichaam te vinden, vooral in de sport. Om blessures te voorkomen of te genezen, gebruikt ze manuele therapie, trigger point therapie, dry needling en geeft ze fysio-therapeutische oefeningen.

Ervaring:

• Australian Institute of Sports (AIS). Ze werkte in alle sporten van topzwemmers en -roeiers tot triathleten en wielrenners.
• personal therapeut van topzwemmers
• national track cycling team England
• Europese wielerteams Fakta en CSC
• Body2Bike Australia
• Williams Formule 1 team

Henk is als mechanieker al 15 jaar actief in de professionele wielerwereld. Hoewel hij zich specialiseert in de perfecte fietspositie voor elke fietser, houdt hij er ook van om fietsen uit te rusten met de nieuwste en lichtste onderdelen. Na een lange periode waarin hij enkel met professionele renners werkte, was hij klaar om zijn kennis met een breder publiek te delen.

Ervaring :

• mechanieker in verschillende teams:
• Luchtschip-Piels,Nederlands nationaal team min 23, vrouwenteam Ondernemers van Nature
• mechanieker voor professionele teams: Foreldorado-Golff, Bankgiro Loterij, Fakta, team CSC, Australian National Cycling Team
• Body2Bike Australia

Body2bike werkt anders dan de normale fietsmetingen. In plaats van via lichaamsmaten een ideale afstelling te berekenen, wordt er daadwerkelijk gekeken hoe je op de fiets zit. Volgens Henk kunnen enkele milimeters al grote verschillen opleveren.

“kijken wat het lichaam wel en niet kan doen, de persoon op de fiets bekijken, aanpassingen uitvoeren, oefeningen geven om het lichaam te corrigeren, de positie opnieuw bekijken, uitleggen wat we gedaan hebben en de fietser de nodige tijd geven om dit te begrijpen. We hebben dit in de praktijk gezet en sindsdien zijn we blijven groeien.”

Samen met body2bike wordt dus de ideale positie op de fiets bepaald waardoor klachten verdwijnen of worden voorkomen en er efficiënter en dus harder kan worden gefietst.

Tijd voor actie

Ik ging er heen met zowel mijn racefiets als mountainbike. Voor mij was mijn moutnainbike het belangrijkste. Als ik daar maar pijn vrij kan rijden. Bij binnenkomst wordt ik enthousiast onvangen. Ik raak in eerste instantie aan de praat met Robyn. Ze vraagt me over mijn trainingen, doelen en verleden. Eigenlijk kon ik daar vrij kort over zijn. Ik heb eigenlijk weinig last behalve van mijn rug. Na het invullen van nog wat aanvullende formulieren gaan we echt beginnen.

De lenigheid

Henk is inmiddels mijn fiets aan het opmeten met de huidige afstellingen. Ondertussen ga ik met Robyn mee. Zij gaat kijken hoe mijn lichaam er voorstaat. Na wat lenigheidstest werd als snel duidelijk dat hier veel in te winnen was. Toen ik liggend mijn been moest strekken om te kijken hoe hoog ik kon, dacht Robyn dat ik een grapje maakte, maar ik kon echt niet verder. Haar conclusie was dan ook al vrij snel dan mijn rugpijn werd veroorzaakt door te korte hamstings.

Terug naar de fiets

Na nog wat andere tests gaan we terug naar het fiets gedeelte. Mijn fiets is inmiddels geprepareerd op de tacx. Ik spring er op en we beginnen aan het volgende deel. Op mijn lichaam krijg ik diverse punten getekend en geplakt. Via een camera worden mijn bewegingen vastgelegd. Via deze punten kan op de computer worden gekeken hoe ik op de fiets zit. Robyn ziet bevestigd worden dat mijn hamstrings tekort zijn. Mijn rechterbeweging is “dieper” dan mijn linker beweging. Ik moet van de fiets komen en Henk gaat mijn fiets anders afstellen mbv de gemaakte beelden. Robin legt mij ondertussen een tweetal oefeningen uit om mij leniger op de fiets te krijgen.

De rek en strekoefeningen voelen uitsterst vervelend. Na het afstellen en de oefeningen mag ik opnieuw op de fiets gaan zitten. Henk legt uit wat hij heeft veranderd. De twee belangrijkste wijzigingen waren het zadel iets hoger er mijn schoenplaatsjes iets anders. De uitleg was dat om een ideale pedaalslag te kunnen maken moeten de plaatjes precies onder de bal van je voet zitten.

Dat zaten ze bij mij niet. Daarnaast zou de zojuist gedane oefening met Robin mijn beweging al moeten versoepelen.

Het resultaat

Ik spring terug op de fiets en er wordt opnieuw gekeken en gemeten. Daarna bekijken we samen de beelden en zie ik idd een betere positie. Ik hang minder in mijn schouders en je ziet dat min rechter en linker beweging nu gelijk zijn.

Conclusie

Om de boel af te ronden krijg ik een dvd mee met hierop de voor en na metingen, de oefeningen die ik thuis moet doen en nog aanvullende oefeningen. Ik was daadwerkelijk als een professional behandeld. Ik heb geen seconde het idee gehad dat ze me niet wilde helpen.

Dit is natuurlijk allemaal leuk en aardig, maar dit was wel allemaal op een trainer en het gaat juist om het buiten fietsen. Trouw heb ik elke avond mijn oefeningen gedaan en tijdens het fietsen lijk ik minder last te hebben. Tevens merk ik dat mijn beenspieren anders worden gebruikt door het verplaatsen van mijn schoenplaatjes. Ik ben erg benieuwd hoe dit over een maand of 2 is.

Voor mij niks dan lof voor body2bike!

Zie ook: www.body2bike.com

Een leuk artikel op bikerader over 1 van onze favorite fietsen van het moment! De Specialized Stumpjumper EVO

Specialized Stumpjumper FSR Expert EVO (11) | £2899

Among the many new bikes that Specialized launched back in August were the particularly interesting EVO models. These are tweaked and tuned versions of existing Specialized bikes, which have been beefed up to boost their abilities. It’s exactly the kind of thing that people do with their own bikes, only Specialized can change frames as well as parts.

Since the 140mm-travel (5.5in) Stumpjumper FSR came along, people have been wanting a model with slacker angles and bigger tyres. If you’re one of them, wait no more…

Ride & handling: Pumped-up Stumpjumper FSR really delivers on the trail

The Stumpjumper EVO is a real trail tamer. The revised geometry gives it a mini-downhill-bike feel, but with a steep seat angle, adjustable seatpost, twin-ring transmission setup and reasonable weight, it’s ready to ride all day.

While regular Stumpys are fitted with Specialized’s inertia-valve BRAIN shock, the EVO gets a custom Fox RP23 instead. While the BRAIN is a pretty clever bit of kit, it’s never found favour with riders who like to work the trails – and the bike – to get the most out of them, so doing without it should be a popular move.

The custom Fox shock features a kind of reversed ProPedal lever. Instead of the three-position dial controlling the amount of platform damping when the lever’s on, here the dial controls what happens when it’s off. Effectively you have a fixed compression setting for climbing, and three low-speed compression settings for descending.

If you want to point and shoot, leaving it fully open will deliver maximum plushness. But if you like to work the trail, launching off roots and lips, a firmer setting will give the bike a little bit of ‘pop’ to help things along.

Frame & equipment: More travel with custom tuned shock, plus big tyres and adjustable seatpost

The EVO has a little more travel than the regular Stumpjumper FSR – up 5mm to 145mm (5.7in) at the back, up 10mm to 150mm (5.9in) at the front thanks to a Fox F150RL QR15 fork – but that’s not what makes such a difference to the bike’s capability.

While it may closely resemble the standard Stumpy, the EVO’s M5 aluminium frame is unique to it, with revised geometry and some extra features. The key change is that the head angle has been knocked back to 67 degrees. It also has a slightly lower bottom bracket, and ISCG mounts that aren’t found on the regular bike.

Choose the Stumpy EVO as your weapon and you’ll get a bunch of good stuff, such as the custom SRAM carbon cranks with 24/36t chainrings and a bashguard. You also get Roval Traverse wheels with 26mm wide rims.

Specialized’s Command Post is a remote adjustable seatpost with three positions – right up, slightly down and way down. The release lever is integrated into the inboard locking collar on one of the grips (you can run it either side).

http://www.bikeradar.com/mtb/gear/category/bikes/mountain/product/stumpjumper-fsr-expert-evo-11-39957

Deze zaterdag stond er geen fietstocht op het programma, maar een bezoek aan de bikemotionbeurs in Utrecht.

We hadden en klein lijstje met voorkeuren, waaronder natuurlijk de Specialized Stumpjuper EVO. Daarnaast houden we van alles met veel veerweg! Eigenlijk gingen we onderbewust ook een beetje opzoek naar een enduro extreme bike. Een bike met klimkararter en freeride potentie.

Segal

Na aankomst liepen we eigenlijk meteen een stand binnen waar ze geen carbon fietsen hadden, geen aluminium fietsen, geen titanium fietsen, maar magnesium fietsen. Een nieuw materiaal dat sterker en stijver moet zijn dan carbon. Lichter en makkelijker te bewerken dan aluminium. Het klonk allemaal interessant, behalve de prijs.  Daarnaast waren de gigantische tekst MAGNESIUM op de zitbuis een afknapper.

http://www.segalbikes.eu/

Cube

Kort daarna komen we bij de Cubebikes. Ons oog valt meteen op de Cube Fritzz. Het eerste wat opvalt was dat deze was afgemonteerd met Fat Alberts. Mooi om te zien dat ze de front Albert achter hebben zitten en en de rear Albert voor. We spreken de Cube specialist er op aan. Hij lacht er om en gaat het aanpassen. We besluiten wat informatie te vragen over de bike. Opvallend genoeg kan de “Cube specialist” ons vrijwel niks vertellen. Hij wist niet eens de hoeveelheid veerweg. Hopeloos!

http://www.cubebikes.nl/

Mountainbike vakanties

Na wat rondgelopen te hebben kwamen we uit bij de mountainbike vakantiestands. Hier hadden we even informatie ingewonnen over wat leuke tochten. Zeker de tocht trans-noorwegen sprak ons erg aan. Het is echt een schitterend gebied en bijzonder uitdagend. Je had daar de keuze om met of zonder bagage transport te doen. Ik vond de prijs wel wat jammer. Een transalp is goedkoper. Met transport zat je al snel over de 1000 euro en dat is toch een smak geld.

http://www.biketranz.nl/

Een andere zeer interessante vakantiestand was de stand van www.shortbike.be. Zij organiseren korte trips naar leuke mountainbike gebieden. Je komt met je spullen naar een opstapplaats en de rest wordt voor je geregeld. Het is dus inclusief vervoer, eten en drinken en overnachtingen voor een aantrekkelijke prijs. Je kon kiezen uit landen als Belgie en Frankrijk, maar ook verder weg. Echter zijn de verre bestemmingen niet inclusief vervoer. De reizen staan aangegeven met daarbij de moeilijkheidsgraad.

Wij gaan hier in iedergeval een keer gebruik van maken.

http://www.shortbike.be

Cannondale

De grootste verrassing van de beurs vond ik wel de Cannondale Jykle. De naam zegt het al het is een bike met twee karakters. De ene gericht op het klimmen en XC gebruik met een veerwerg van 90 mm en de andere een flinke enduro unit met een veerweg van 150 mm. En dat met 1 druk op de knop. Een enduro extreme bike. Je kan er mee klimmen en hard dalen. Wat een bike zeg. Jammer dat hij betreft de prijs vrij hoog ligt. Voor het instapsmodel betaal je al 2500 euro en dan is die matig afgemonteerd met SRAM x.7. Voor het een beetje degelijke model zit je al gouw aan de 3500. Wel wat aan de prijs, want ook die afmongtage deed me niet stijl achterover slaan. Het topmodel was een met sramxx afgemonteerde versie. Wat een monster was dat!

http://www.cannondale.com

Liteville

1 van de merken die ik nog op mijn lijstje had staan was Liteville. We hadden ze opgezocht op de plattegrond, maar bij aankomst waren ze er niet. Kennelijk waren ze niet op de beurs. Erg jammer!

Xtr

Op de stand van Shimano konden we dan eindelijk kennis maken met de 10 speed dynasys. Op de demobike meteen even wat geprobeerd. Ik was bijzonder onder de indruk hoe soepel het schakkelde. Direct en soepel. Ik zie hier echt wel meerwaarde van. Op termijn zou ik dit wel op mijn bike willen hebben.

Http://www.shimano.com

Specialized

Uiteindelijk kwamen we uit bij onze stand. En dat is de specialized stand. Deze keer was de stand beter als vorig jaar. Er stonden in idergeval genoeg bikes om te bekijken. Vooral de epic en sx trail vond ik schitterend. Ik had stiekem ook gehoopt op de evomodellen en dan vooral de stumpjumper. Jammer genoeg stond de stumpjumper evo er niet. Wel stond er de epic evo. Ik vond hem prachtig.

Http://www.specialized.com

Lapiere

Raar dat Lapiere helemaal achtering was verstopt. Ik vind het toch een mooi merk dat juist in de spotlight zou moeten staan. Dit was niet het geval. Helemaal achterin vonden we ze gelukkig.

http://www.lapierre-bikes.co.uk/lapierre/

Kona

Kona vond ik de mooiste stand hebben. Lekker nonchalant en stijlvol en de fietsen zijn natuurlijk super. We hebben even staan kijken naar de Kona Coilair. Deze staat onder freeriders, maar kan er denk ik nog net door als enduro. Zeker een leuke bike voor de toekomst. Alleen hangt er bij Kona toch een flink prijskaartje aan.

http://www.konaworld.com

Canyon

Een ander mooi merk vind ik Canyon. Goede fietsen voor een goede prijs. De uitblinker daar was tocht echt de Canyon Strive ESX 9.0 SL. Een schitterende enduro met alles erop en eraan. Maar dat is ook wel de topper van die serie. Ik zou daar graag een keer een proefritje op maken.

http://www.canyon.com/_nl/

Conclusie

Conclusie was wel dat we eigenlijk niks heel erg vernieuwds hadden gezien, maar we hadden wel een leuke dag gehad. We sluiten dan ook de dag goed af met een biertje en een patatje. Heerlijk!

Alle Duvels nog an toe!

Vrijdag 15-10 ging ik in de avonduren naar Joost om ons mentaal voor te bereiden op de freeride clinic van Mikey, De Mikey’s Special. We hebben onszelf een tijd geleden opgegeven voor deze workshop om onze techniek een beetje bij bij te schaven en om een veilige start te maken met het freeriden. Een beetje basis is nooit weg.

De vrijdagavond begon goed, we gingen achter de fleptop zitten om filmpjes te bekijken van downhillers en freeriders….. wat hebben we een zin. Doorgaans drinken we op vrijdagavond een aantal biertjes en ditmaal was het niet anders. Het kijken van filmpjes ging wederom gepaard met een bavaria in de hand. Al snel gingen we over tot de orde van de avond en de eerste Duvel werd open getrokken, wat een heerlijk bier Ook keken we naar de O2MC marathon kalender van volgend jaar. Het is ons plan om volgend jaar een 8-tal van deze marathons te gaan rijden en we hebben de mooiste eruit gepikt!

Maar over tot het onderwerp, Freeriden. We maakte onszelf lekker met nog meer filmpjes van freeriders en al snel was het 1uur snachts… tijd om de oogjes te sluiten en om de wekker te zetten, altijd vervelend.

Zaterdagochtend, Freeriders worden geboren!

Op zaterdag 16-10, om half 8 ging de wekker. Dit was een memorabelle zaterdag, er werden 2 freeriders geboren! Het gebruikelijke chaotische ochtenritueel werd in gang gezet. De flexibiliteit laat niet te wensen over! Al snel is het 08:30 en stappen we in de auto om de 70km richting Filthy Trails af te leggen. De tijd gaat snel en de km’s ook. Om 10 over half 10 komen we aan bij Filthy Trails en we pakken de auto uit en begroeten een andere deelnemer aan de workshop, het is (silent) Bob, (niet van die film) Bob woont in Heerlen en rijdt op een Canyon Nerve AM, een leuke fiets!

Even later hebben we de eer om Mikey (michael) zelf de hand te schudden, ook Mike komt de groep nog vergezellen, Mike is een beetje een drukke jongen met een passie voor het mountainbiken. De sfeer is meteen ontspannen en we nemen plaats in de lokale hangplek. We wisselen wat ervaringen uit en al snel is het over tot de orde van de dag. We doen een voorstelrondje en gaan snel richting het terein van Filthy Trails. Onderweg stoppen we een keer om een oefening te doen. Er worden 8 pionnen neergezet in 2 rijen van vier. We moeten even 8-jes maken, zo krijgt mikey een goede indicatie van onze techniek. Het is maar goed dat niemand gekleed is in rood anders dan hadden we op de horens gelegen van een 3-tal andere toeschouwers.

Snel gaan we verder en krijgen we een korte inleiding in het park zelf. We gaan allereerst door naar het kindergedeelte om de basis een beetje onder de knie te krijgen. Hier gaan we een aantal drop’s en jumps oefenen en de techniek die daarmee gepaard gaat. Ook doen we een klein stukje North-Shore en een kleine wip-wap, alles gaat voorspoedig en iedereen pakt het snel op!

Nadat we deze kleine oefeningen gehad hebben gaan we door naar de Pump-Track. Volgens mij weten we allemaal wat het is en hoe het werkt maar je komt ze tijdens normale routes niet veel tegen. Mikey doet het 1x voor en al snel gaan we zelf hobbelend over de bulten heen gevolgd door 2 combochten. We hadden niet verwacht dat je er zoveel vaart mee kon maken, en leuk dat het is! Voorlopig zijn we tevreden over de workshop maar we willen wel snel door naar het “echte” werk!
Helaas kunnen we vandaag niet de north-shore van Filthy-Trails op, het heeft gisteren de hele dag geregend en de planken zijn spekglad.

Rond een uur of half 1 gaan we lunchen, de boterhammetjes worden weggewerkt en dan is het tijd voor de jumps en de drops! Dat wordt kicke! Het eerste wat we gaan doen is wat Com-bochten gevolgd door een speed-jump. Een speed-jump is eigenlijk alleen een jump waarbij je vaart moet hebben en dan komt het met de juiste techniek en houding wel goed. We gaan snel vooruit en Mikey heeft nog niet eerder een groep gehad die alles zo snel oppakt als wij, althans dat wordt gezegd!
Na de Speed-Jump gaan we over op het betere jump-werk, we gaan over Table-Tops heen springen, 1 van 2 meter en 1 van 3 meter! Het wordt voorgedaan en weer mogen wij herhalen. Met de juiste techniek springen we er bijna allemaal overheen en worden we helemaal wild…. NOG EEN KEER, NOG EEN KEER! We lopen wederom omhoog en springen weer over de 2 Table-Tops heen, en nog een keer! En nog een keer! wat hebben we een lol! Op de gezichten verschijnen allemaal grote glimlachen. Allemaal wordt ons gevraagd wat we er van vinden en aan het enthousiasme is te zien dat iedereen het naar zijn zin heeft! Ondertussen worden er veel foto’s gemaakt, ook de foto’s die hier te zien zijn!

Na de table-tops gaan we door naar boven, om daar wat drops te maken en dan het parcours te volgen naar beneden. We missen de ski-lift als we steeds weer naar boven moeten lopen om weer naar beneden te kunnen rijden, maar het is het waard! Vooral Mike heeft het zwaar en komt met enige regelmaat steunend en puffend boven. Boven op de heuvel gaat het voor het eerst mis, de iets wat overenthousiaste Mike gaat iets te hard door een bocht en van een drop en maakt een mooie duikeling. Gelukkig houdt hij er niets aan over en kan hij doorfietsen! We oefenen het nog een paar keer en dan gaan we over naar de roadgap-drops-jumps of hoe ze ook mogen heten. Ze zien er indrukwekkend uit en even twijfel ik of ik er wel vanaf zou fietsen maar dan bekijk ik de drop eens goed en dan besluit ik om het te doen. Samen met Mike ga ik een stuk naar achter om een aanloop te nemen en we rijden er beide vlotjes vanaf! Wat VET! Helemaal geweldig en wat is dit kicke! Helaas wordt Joost een klein beetje ontmoedigd en heeft hij besloot genomen om de drop niet te nemen. Hier heeft hij later een beetje spijt van maar de tijd is niet terug te draaien.

We gaan vervolgens nog een stukje verder omhoog om aldaar weer een 2tal com-bochten te nemen gevolgd door een Jump. Mike rijdt hem, ik probeer hem maar besluit om de rem in te knijpen en spring hem niet. Dan is Joost aan de beurt, joost komt de bochten goed door en maakt snelheid in de aanloop naar de jump. Helaas iets te lang waardoor hij niet genoeg lift kan maken en met zijn achterband op de landing keest en zo een deuk in zijn velg rijdt. (balen man) Gelukkig is ook dit niet te erg, en kan hij zijn weg vervolgen. Ik probeer het nog eens en wederom kom ik net niet lekker de bocht uit, en knijp ik mijn remmen wederom hard in. Bijna vlieg ik over de kop maar ik kan mijn fiets net houden.

Dan is het tijd om een trail helemaal te rijden, we rijden achter Mikey aan en binnen 2 minuten zijn we beneden, daar staan we met een grote glimlach en vol adrenaline te genieten van een geweldige eerste run. Hierna doen we hem nog een keer maar dan een andere trail. Weer staan we snel beneden met een grote glimlach op ons gezicht.

Conclusie
Al met al hebben we vandaag een schitterende dag beleefd waar we soms met de neus op de feiten werden gedrukt maar veel geleerd hebben! Mikey geeft goede instructies en je krijgt bij zijn workshop een goede begeleiding. De hoeveelheid techniek die we leren is goed, het is niet teveel maar ook niet te weinig, een mooie balans!

Om niet alleen lovend te zijn en om Mikey nog wat aandachtspunten te geven:
- Andere camera de foto’s zijn een beetje wazig/bewogen.
- Iets sneller door de uitleg heen zodat er meer tijd is om zelf te oefenen.
- Skiliften naar boven

Voor meer informatie zie Mikey’s Website

Club-Virtual, Virtual spinning voor thuis.
Wel bekend mag ondertussen zijn, dat ze bij mij op de sportschool 6 spinningfietsen hebben staan met daarvoor een grote televisie. Deze televisie wordt gebruikt om de instructies door te geven aan de sporters middels een DVD van Club Virtual.

De nieuwe DVD
Onlangs hebben ze bij mij op de sportschool wederom een nieuwe les weten te introduceren. De naam is me even ontschoten maar een korte blik op de website van club-virtual doet mijn geheugen niet opfrissen. De DVD is namelijk op de site nog niet te vinden. Wat ik wel weet is dat het in Engeland was en dan in het zuiden.

Zodra de dvd in de speler zat zag ik al meteen dat de lay-out die normaal gebruikt werd is veranderd. Er is tegenwoordig niet meer te zien in welk gedeelte van de les je zit (warming up/kern/cooling down). Niet dat dit erg is want voor dat de les daadwerkelijk begint wordt ruimschoot aandacht gegeven aan rekken strekken en een klein beetje warm worden. Ook is niet meer te zien wat de intensiteit is die ongeveer aangehouden dient te worden, ook dit is wederom niet storend (hier kom ik later op terug). Wat voor sommige wel een vooruitgang zal zijn is exact het aantal minuten dat de les nog duurt, hiermee weet je dus ongeveer hoe je zelf de les het beste kunt opbouwen. Ik vind het echter storend om de exacte tijd in beeld te hebben, ik kijk dan continu op de klok en voor mij duurt de les dan veel te lang, maar… ieder zijn ding.

Geen pijl op de trekken:
Waar ik vorige week nog bijna letterlijk moest vechten om een plek voor de televisie zat ik deze week alleen. Voor mij geen probleem omdat ik dan lekker ongestoord kan fietsen en goed kan letten op de les zelf. De afleiding van zwetende vrouwen/mannen om je heen werkt niet altijd even stimulerend. Vandaar ook dat ik het wel prettig vond om alleen te zitten, lekker trainen zonder gestoord te worden en zonder gehijg om mezelf heen dat niet van mij is.

De les zelf:
De les begon met een aantal rek- en strekoefeningen. Omdat ik hiervoor ook al een les gevolgd had sloeg ik deze over, maar om jullie toch een indruk te geven wat er werd gedaan. De armpjes werden even gestrekt, de rug werd een keer rechtgezet en we gingen allemaal lekker zitten. Daarnaast werd ook de afstelling van de fiets weer even behandeld. Voor de meeste aanwezigen is dit een standaard afstelling geworden en ook nu had iedereen dus snel zijn fiets op de juiste afstelling staan.

Helaas zijn er van deze les geen filmpjes of foto’s beschikbaar!

De kern van de les:
Na een vijftal minuten van opwarmen kwamen de eerste beelden in beeld. We waren in Engeland en het was zonnig… wat een verrassing.

Voor mij zijn er een aantal zaken die je door een spinningles heen kunnen trekken, denk hierbij aan de instructeur, dit was wederom “the good old” Evert. Daarnaast de muziek, als snel werd duidelijk dat de muziek van een goede kwaliteit is. Lekker beat om je door de les heen te duwen.

Evert bouwt zijn lessen doorgaans altijd goed op, hij begint licht en eindigt zwaar intensief. Zo begon ook deze les weer licht, maar al snel moest er een 6-tal keer bijgedraaid worden om zo het trappen wat zwaarder te maken. Gelukkig kon ik alles bijbenen en was het dus ook geen moeite om deze 6 stappen mee te gaan. Al snel hierna werd duidelijk dat het een intensieve les zou worden. Veel afwisseling en snel schakelen tussen licht en zwaar. Na de 6-tal verzwaringen werd de weerstand eraf gehaald en konden we gaan “racen” de beentjes lekker los en gaan met die banaan. Een heel nummer lang alle hens aan dek om de beentjes zo snel mogelijk rond te krijgen. De zweetdruppels vliegen in het rond en het wordt zwaarder en zwaarder.
Gelukkig mogen we snel weerstand opdraaien om zo weer op kracht te fietsen, is toch wat meer mijn ding. Ook de muziek werd opzwepend om zo dalijk echt met kracht te gaan smijten. Het tempo zit er goed in, de weerstand zit er goed op en het gaat heerlijk. De afwisseling blijft volgen en de opbouw van Evert is weer uitstekend! Tot het einde weet hij je bezig te houden en steeds opnieuw weet hij weer de grens op te zoeken om als je er bijna overheen gaat of misschien net al bent weer de afwisseling erin te gooien om zo andere krachten in jezelf aan te roepen!

Conclusie
De nieuwe les is voor mij een aangename verrassing ten opzichte van het al huidige aanbod van mijn sportschool! De les duurt precies 49 minuten en is voor de meeste denk ik wel goed uit te fietsen. Wel moet er gedoseerd worden naar kunnen natuurlijk. Ook de muziek is weer opzwepend genoeg om je een volle les mee te nemen! Volgens mij is dit een les waar de nadruk zwaar op interval ligt. Een les met een hoop afwisseling en een hoop zweetverlies.
Al met al een hele leuke aanvulling en ik zou zeggen ga zo door!

Graag zou ik binnenkort weer eens een les tegemoet zien waar de nadruk ligt op het echt klimwerk. De zittende klim, de staande klim. Alleen opschakelen, meer weerstand meer weerstand. Ik kijk er al naar uit!

Ten eerste Universe11 en de Hollander (mountainbike forum) bedankt voor de GPS track. Na eerder de vaste route van Meerssen te hebben gereden, kreeg ik een tip de aangepaste track van de route van Meerssen eens te proberen. Dat gingen we vandaag doen.

Het weer was zonnig en de route lag er goed bij op de omgevallen bomen na. Ik begon de route in Valkenburg. Het eerste stuk bij de eerste echte klim vanaf Valkenburg was me niet helemaal duidelijk. Mijn GPS deed wat raar. Uiteindelijk de goede ingang gevonden, alleen tijdens de klim een pad naar rechts gepakt. Dit was een stijlere klim met nog 2 lekkere wortels. Uiteindelijk kom je uit op het zelfde punt. Dat beloofd wat. De route volgend kom ik uit bij de weg (finish amstelgold?)

Daarna via een poortje terug het bos in, via een trappetje naar beneden en meteen een leuke afdaling. Eenmaal beneden kom ik pas op de vaste route terrecht met een aardige klim. Het stuk daarna volgt redelijk de eigenlijke route, op 1 paadje naar rechts na (steile afdaling). Uiteindelijk uitgekomen bij de leuke snelle afdaling van de route. En inplaats van beneden rechtdoor de weg op te gaan, gaan we weer rechts het bos is! Dat is natuurlijk goed!!

Vanaf dat punt liet mij GPS me weer even in de steek. Aangekomen bij de weg, daal je iets af en ga je meteen weer naar links het bos in, waar je meteen een zware klim langs het trappetje voor je kiezen krijgt! Daar ben ik eerst verkeerd gereden. Mijn gps stuurde me rechtdoor richting een andere trap. Deze wel even naar boven gelopen en naar beneden gereden, just for the fun.

Toen mijn GPS het weer zag zitten, zag ik dat ik langs de andere trap omhoog moest. Dat was me een pittige klim. Heerlijk. Zeker met die lekkere stronken nog overal. (puntje van verbetering?: Als klim is deze leuk, maar misschien is die nog leuker als afdaling!!!!! Ik ben iig even omgedraaid en heb hem weer naar beneden gereden!).

Vervolgens nog wat leuke klimmen gehad. Daarna kwam ik aan bij het eigenlijke startpunt. Jammer dat de route daar een klim pakt die ook super is als afdaling (dag eerder dat pad afgedaald). Misschien is het een idee om via de eigenlijke route omhoog te klimmen en vervolgens via de klim van de gpstrack af te dalen (ook het trappetje daar even mee gepakt).

Vervolgens kom je nabij het centrum van Meerssen. De orginele route gaat langs de Geul en vervolgens door Meerssen heen. De GPS track slaat dat stuk over en gaat rechtstreeks naar het volgende stuk bos. Een goede zaak al zeg ik het zelf. Het stuk daar is leuk en uitdagend. Na een snelle korte afdaling volgt direct een klim met een hele flinke wortel. Het is even flink aanzetten, maar ik kom er rijdend over heen. Kort daarna is het nog even slalommen om een andere flinke wortel en moet ik nog van de fiets vanwege een omgevallen boom. Het stuk eindigt met een afdaling waar een lekker flow in zit.

De officele route gat dan de weg weer op, maar wij gaan gelukkig rechtdoor richting een akkerpad dat weer richting bos loopt (holeeee). De klim daar is goed te doen. Al ligt er weer een ongevallen boom. De klim die volgt is pittig. Deze heeft diverse wortels en sleuven. Bijna boven moet ik nog 1 wortel overwinnen. Ik rij erover heen, maar als mijn achterwiel de wortel raakt, breekt deze af. Ik schiet van mijn trapper en val bijna in het prikkeldraad. Gelukkig kon ik me net staande houden.

We gaan weer naar benenden en gaan richting het laatste deel van de route. Een klim omhoog, langs een erf, langs een akker en terug het bos in. De afdaling oogt mooi, maar er liggen zoveel bomen om dat hem meer lopen is als fietsen. Helaas! Als laatste volgt nog een snelle afdaling naar het centrum van Valkenburg. Eenmaal beneden besluit ik hem nog een keer te doen.

Eenmaal terug stond het eindtotaal op 70 km met een slordige 1200 hoogtemeters. Genoeg voor vandaag!

Conclusie

De tracks is leuker als de echte vaste route. Er is zoveel mogelijk asfalt uitgehaald en vervangen door bos . Tevens zijn er een aantal stevige technische klimmen toegevoegd. Ik denk wel dat bij het startpunt bij Meerssen er meer mogelijk is met het klimmen en afdalen. Daarnaast lijkt het me geweldig om deze track eens de andere kant op te rijden en al deze klimmen als afdalingen te doen.

Mountain-bikers beoordeling

8/10

De GPS-track kan je hier vinden:

http://www.gpsies.com/map.do?fileId=ygbianglsmjfidjm

Zaterdagmiddag 13:30

Joost arriveert met de door ons gehuurde auto in Son en Breugel, waar ik al ruim een uur klaar sta en rond aan lopen ben in de huiskamer van mijn ouders. Eindelijk denk ik dan, maar dan moeten we de auto nog inladen. Mijn angst dat de altijd (on)gestructureerde Joost de auto zelf ingeladen heeft neemt snel af als ik zie dat alles netjes in kratten en koffers ligt. Paulina MOET hier een aandeel in hebben gehad. Na het inladen van mijn spullen gaan we onderweg, de eerste kilometers worden snel overwonnen, echter moeten we er nog 900 voordat we bij het (blijkt later) schitterende huisje zijn. Het auto rijden bevalt goed, de Ford Focus C-Max doet zijn werk en brengt ons snel naar de mooie bosrijke omgeving van Duitsland.

De heuvels worden langzamerhand bergen en toppen worden scherper. Omringt door mist en hard rijdende locals rijden we gestaag bergop en af. Vooral het laatste stuk is leuk, 17% afdaling door mist op een weg in aanbouw om 23:00 in de avond. Gelukkig moeten we nog maar 10 kilometer.

Volgens ons hebben ze in Oostenrijk nog nooit gehoord van lantaarnpalen, hierdoor hebben we dus ook moeite met het vinden van het huisje. De TomTom wijst ons een eind in de goede weg maar het laatste gedeelte moeten we toch echt zelf doen, het huisje zoeken. Het is hier pikkedonker, geen lantaarnpalen, en geen verharde weg. Gelukkig herkennen we de naam van de verhuurder op de deur en zijn we dus in 1 keer goed gereden. Eenmaal aangekomen hebben we binnen 15 minuten de auto uitgeladen en het huisje op een overzichtelijke manier ingericht, waar is de JW?

We acclimatiseren snel, de whiskey helpt natuurlijk een handje. De gesprekken worden vloeibaarder en zijn voor buitenstaanders al snel niet meer te volgen. Alle momenteel actuele zaken worden besproken alsof we alle problemen zelf op kunnen lossen, beren op de weg? Belangen van andere? Alles wordt aan de kant geschoven en overal is een oplossing voor. De inspiratie die we krijgen van de omgeving en de nodige hoeveelheid alcohol doen ons gespreksniveau stijgen tot ongekende hoogte. Al snel is het 2 uur en is de whiskey op. We gaan moe en voldaan na een intensieve rit naar bed om vol verwachting de volgende dag af te wachten.

Virtual sport: Review Les Arcs (2010)

De informatie van de site van Virtual Sports
“Instructeur Evert neemt je mee naar het prachtige bergachtige gebied in de Franse alpen. Het wintersportdorp Les Arcs staat bekend om de grote sneeuwzekerheid. Ook tijdens deze les kun je er niet omheen, de route voert je door de sneeuw over de bergtoppen van Les Arcs. Tijdens deze klim-interval training wordt het uiterste van de sporter gevraagd. Een pittige spierversterkende les waarbij vlakke stukken worden afgewisseld met het nodige klimwerk.”

Het virtual spinning, wat ik doe bij sportschool Fit for Free in Arnhem is leuk. Zo leuk zelfs dat ik 2 tot 3 keer in de week ga. Dit ook bij gebrek aan tijd in de avonduren, anders zou ik lekker op de fiets springen en de veluwe op gaan.

Het fietsen op de veluwe blijft vooralsnog helaas beperkt tot de weekenden. Het moet toch minimaal tot 21:00 licht blijven wil ik echt lekker ongehaast kunnen mountainbiken.

Maar terug naar het onderwerp, virtual spinning Les Arcs. Les Arcs is 1 van de nieuwe lessen die bij onze sportschool beschikbaar zijn, een nieuwe les staat garant voor betere muziek. Up-to-date muziek die een beetje van deze tijd is en niet klinkt als gerammel in een stalen doos.

De warming up
De les (arcs) begon met een lekkere warm-up, hoewel ik al warm was van een half uurtje spinnen zag ik iedereen enthousiast ademhalingsoefeningen doen en rekken en strekken. Na het rekken en strekken kunnen de pedalen in de rondte, het begint met een klein beetje weerstand om de spieren wat warm te krijgen en wat zit en staan oefeningen.

De Kern van de les (Arcs)
Klaar voor het echte werk, de Les Arcs staat bekend als een pittige les waarbij alles gevraagd wordt van de fietser. Deze reputatie kan ik beamen, na de warming up begint het echte werk. De les begint met een klim waarbij de weerstand flink wordt opgedraaid de ondersteunende en opzwepende muziek zorgt ervoor dat je ook de laatste meters rond kunt blijven gaan en zonder al te veel problemen komt. Het eerste stuk is een leuke kennismaking met de les, het zware stuk wordt gevolgd door een afdaling waarbij de cadans van de muziek omhoog gaat en de pedalen een dubbel tempo draaien. Dit zijn momenten om te herstellen, de lichte verzuring die bij de eerste flinke klim op komt zetten wordt zo weer uit het systeem getrapt.
Een moment tot rust heb je echter niet, je moet flink doortrappen om de cadans van de muziek bij te houden. Het is een intensief stuk waarbij weinig kracht wordt geleverd maar waarbij de conditie wel een tik krijgt.
De les zal (blijkt later) deze structuur aanhouden. Zware krachtige stukken zullen gevolgd worden door snelle stukken waarbij je de juiste weerstand in moet stellen om te herstellen voor de volgende krachtige stukken. Een hele verbetering ten opzichte van de wat oudere lessen van virtual sport is toch echt de muziek. De muziek zorgt er bij mij voor dat ik nog dat extra beetje weerstand kan bijdraaien en dat ik dan ook bovenkom.
Het zwaarste gedeelte van de les moet nog komen waarbij je de zogenaamde “joggings” gaat doen. Een “jogging” is een staande beweging die je maakt zonder dat je verticaal beweegt, alles komt dan dus uit de benen. Met de weerstand die erop gedraaid was is dit een flinke aanslag op je benen. Na de “joggings” is het weer tijd om de weerstand eraf te draaien en de benen lekker rond te laten gaan. Hierbij is het weer van belang dat je voldoende rust neemt om de benen te laten herstellen voor de volgende klim. En deze wordt lang en zwaar, een 6-tal minuten flink klimmen waarbij de weerstand gaat van zwaar naar ontzettend zwaar, de ondersteunende hard-style die de cadans aangeeft zorgt ervoor dat je de volle 6 minuten kunt afmaken. Het is net dat beetje extra dat er voor zorgt dat ook jij dat beetje extra’s kunt geven.
Na deze zware minuten is het weer tijd voor een herstelmoment. De les blijft dit ritme volgen, zwaar – herstel, zwaar – herstel etc….

De cooling down
De cooling down bestaat uit het rustig uitrijden en daarna wat rek en strek oefeningen. Daarnaast worden er ook weer ademhalingsoefeningen gedaan om weer een beetje op adem te komen.

Conclusie
De les (Arcs) is een leuke erg zware training die ondersteund wordt door goede muziek. De les is er 1 voor de wat gevorderde spinner/biker.

Pluspunten:
Muziek, opbouw, duur van de les, instructies.

Minpunten
Niet voor de beginnende biker/spinner

Voor een Demo van de video zie de site van Virtual Sports, klik hier!