Af en toe kan een crash zelfs mooi zijn!

WINDHAM CRASH, Gravity East section on pinkbike.com

Santa Maria Island on pinkbike.com

De routes van Heerlen 03-09-2010

Eindelijk gaan we weer een keer naar het zuiden van het land om daar een route te fietsen.
We zijn al redelijk bekend in dit gebied en zijn een beetje bang voor de hoeveelheden asfalt die er doorgaans in de routes gebruikt worden.

Voor vandaag stond de route van Heerlen op het programma.
De route van Heerlen bestaat uit 3 verschillende lussen die aan elkaar gereden kunnen worden. Ons plan was om alle 3 de routes te rijden en zo een 52-tal kilometers te rijden.

Om de rollen een keer om te draaien haal ik ditmaal een keer Joost op van huis met de auto. Aangezien ik verder noordelijk woon is dit ook wel het meest verstandig om te doen. Om 10 uur ben ik bij Joost om aldaar de fiets in de auto te gooien en verder te rijden richting Limburg. We hebben het vandaag wel getroffen met het weer want het zonnetje schijnt en de temperatuur is prima. Wel heeft het de afgelopen dagen flink geregend dus we verwachten een wat drassig parcours. Voordat we goed op weg zijn moeten we alweer terug naar de auto, de chaos heeft weer toegeslagen en mijn camera ligt (hopelijk) hopelijk nog op het dak van de auto! Onze levenstijl, het chaotisme, heeft vooralsnog geen erge consequenties gehad, de camera ligt er nog.

Route 2
Eenmaal echt vertrokken is het even kort zoeken naar de route en uitvinden op welke route we zitten. De route van Heerlen bestaat uit 3 routes en de route waar we op beginnen is route 2 krijgen we te horen van 2 medebikers! Om alle 3 de routes te combineren (wat het plan is vandaag) kunnen we het beste aansluiting zoeken op route 1, daarna op 3 en dan weer verder om route 2 af te maken. De route begint over een stukje asfalt en we vrezen het ergste, we hebben wat ervaring met routes in Limburg en hierbij is het asfaltgehalte vaak vrij hoog.
Al snel draaien we een bos in en beginnen we aan de eerste klimmetjes en afdalingen. Het is draaien, keren, klimmen, en trappen. Wat een leuk begin van de route!
Al snel merken we dat de route niet echt voor beginners is, er volgen drops en technische klimmetjes en afdalingen. Na krap een half uur komen we een leuke drop tegen die een stukje naast de route ligt, deze nemen we voor de fun maar even mee, wat kicke!

We vervolgen onze route en na een leuke singletrail en wat leuke klimmetjes en afdalingen komen we de afsplitsing tegen voor route 1.

Route 1
Ons werd beloofd dat we een pittige, steile, technische klim zouden krijgen waar menig biker zou moeten afstappen. We verwachten dus heel veel maar het wordt niet zoals verwacht. De klim is wel steil maar echt technisch is ie niet, wel is de hierop volgende afdaling zo leuk met dropjes en veel draaien en keren dat de lichte teleurstelling ruimschoots wordt goed gemaakt. We komen met een grote glimlach vol adrenaline beneden. Wat een feest, wat een verfrissende route! Al snel komen we bij een leuke singletrail naar boven die eindigt in een leuke s-bochten afdaling!

Dit waren de 2 leuke stukken van route 1, verder is de route een beetje vlak en rechttoe rechtaan. Echter maken deze 2 stukken het rechte gebeuren ruimschoots goed!
De overgang van route 1 naar route 3 is minder makkelijk te vinden, (of we hebben een bordje gemist) we rijden nogmaals over een stuk van route 1 wat we al gefietst hebben en moeten dus terug.

Route 3 heeft ook leuke stukken in petto en is evenals de andere 2 routes technisch heel vermakelijk! We rijden over verschillende stukjes aangelegd north shore en over heide vlaktes met afwisselen mul zand en hard zand! Ook dit is weer een heerlijke route om te fietsen en conditioneel en technisch gezien is deze goed te doen. Wel zitten er een aantal leuke en soms verraderlijke drops is waar de beginnende biker moeite mee zou kunnen hebben.
Dit is tevens de kortste route van de 3, met een totale lengte van 12KM zijn we hier dan ook binnen 45 minuten doorheen.

Eenmaal de aansluiting teruggevonden naar de finish van route 2 krijgen we nog een mooie klim voor de kiezen. Een klim die we ons nog kunnen herinneren van Limburgs mooist van vorig jaar. De klim omhoog richting het landgraaf skicentrum. De klim is lang en steil maar heel leuk om te doen, we raken dan ook geen enkele keer in de problemen. De afdaling is voor ons helemaal een verassing. We zien een lange half-pipe achtige afdaling met switches en drops tegemoet, het is even wennen maar de flow is snel gevonden en wederom komen we met een grote glimlach beneden, de grootste van vandaag.

Conclusie
Op de terugweg richting de auto evalueren we de route en komen we tot de conclusie dat deze route toch zeker in de top 3 komt van de Nederlandse routes en misschien wel de leukste route van Nederland is. Technisch gezien is deze route voor de beginner wat te hoog gegrepen, conditioneel gezien kun je de verschillende routes met elkaar combineren en zou je dus nooit in de problemen moeten komen. Hier en daar zou de bewegwijzering tussen de verschillende routes beter kunnen maar al met al zijn we zeer tevreden vandaag!

Mountain-bikers Beoordeling

9 / 10 !

Zaterdag 21-11-2010

Op zaterdag 27 november 2010 vindt voor de 7e keer de Rabo Beach Challenge plaats. Een strandrace voor mountainbikers over 43 kilometer. Het parcours gaat van Scheveningen naar Noordwijk en weer terug naar Scheveningen. Iedereen kan meedoen. Wedstrijdrijders en recreatieve mountainbikers kunnen zich uitleven op hetzelfde parcours. De start voor alle rijders is om 10.30 uur op de boulevard van Scheveningen ter hoogte van restaurant de Mollige Haan, vlakbij de Pier van Scheveningen.

Ramses Bekkenk won in 2009 de Rabo Beach Challenge. Het was voor de Nissan-strandspecialist de vierde zege op rij in deze MTB-strandrace. Bekkenk kreeg Sander Lormans (tweede) en Tom Hartkamp (derde) mee op het ereschavot. Lars Boom was van de uitgenodigde wegprominenten het best op dreef met een vijfde plaats, één positie voor Michael Boogerd. Bij de vrouwen won Gabrielle Rovers.

Het is nu mogelijk om u weer in te schrijven voor de uitdagende tocht over het Zuid-Hollandse strand; de Rabo Beach Challenge op 27 november 2010. Deelnemen kost € 22,50 en is inclusief chip, bevoorrading, gratis parkeren en een aandenken.

Kijk voor inschrijven en alle informatie op www.rabobeachchallenge.nl (nieuwe site!)

Team in Flims
De selectie bestaande uit Michiel van der Heijden, Niels Wubben, Anne Terpstra, Marco Minnaard, Jelmer Jubbega en Laura Terpijn traint in Flims, de thuishaven van huidig Wereld Kampioen Nino Schurter. ‘Het is een fantastisch gebied met ongelooflijk veel en gevarieerde trails, waar we ons goed hebben kunnen voorbereiden op het aanstaande WK’ zo vertelde bondscoach Tim Heemskerk. ‘Geweldig voor de selectie ook dat ze nog even tijd door konden brengen met Nino Schurter. Ik kan het iedere mountainbike liefhebber aanraden, Flims een keer te ervaren!’ voegde hij nog toe.

André Gisler van Flims Laax Falera Tourismus AG zei ‘het was voor ons een hele eer het team te mogen ontvangen in Flims. We gaan de verrichtingen van de selectie tijdens het WK natuurlijk goed in de gaten houden, evenals die van Nino Schurter. Daarna concentreert Flims zich op finale van de Maxi-Avalanche (1-3 oktober) waar de internationale freeride elite zal strijden om de felbegeerde seizoenstrofee’.

Flims
Flims heeft de freeride, cross-country en all-mountain biker ongelooflijk veel te bieden; behalve 330 kilometer mountainbike routes, indrukwekkende panorama’s en puur natuur, is er dit jaar ook de nieuwe Freeride route van Crap Sogn Gion naar Laax te beleven. De start van de route is gemakkelijk met de lift vanuit Laax te bereiken. Daarna volgt een snelle afdaling; zeven technisch veeleisende kilometers en 1128 meter hoogteverschil, zorgen voor een onvergetelijke flow-ervaring!

Voor meer informatie zie: www.flims.com

Binnenkort, we weten nog niet wanneer, gaan we de Toblerone trails eens aandoen.
Hebben hier wel een aantal goeie dingen over gehoord en laatst stond er ook iets over in de O2Bikers.
Een echte freeride en downhill in de nabije omgeving van Nederland.

Na onze vakantie in Oostenrijk willen we natuurlijk alleen maar sneller, hoger en meer!
Al weken loop ik mezelf lekker te maken met filmpjes over deze trails, met de veluwe om de hoek heb ik nog wel wat bulten waar ik op en af kan rijden maar het is toch niet vergelijkbaar met het echte werk. De eerste keer dat ik ging fietsen nadat we uit Oostenrijk terug waren dacht ik, is dit het nou…..

Opzich mag ik natuurlijk niet klagen, de veluwe, de rhedenroute is voor nederlandse begrippen een mooie tocht, maar toch. In vergelijking met Oostenrijk is de veluwe dan nog een mooie tocht? wat is in deze mooi? Je moet koesteren wat je hebt, maar wie zegt dat je niet stiekem mag verlangen naar meer? verlangen naar het bijna onmogelijke…..

Deze verlangens zijn voor een mountainbiker de motivatie om het almaar hoger op te zoeken, we willen graag meer dus we zullen vanaf het moment dat we naar oostenrijk zijn geweest ook vaker uitstapjes gaan maken, toch maar weer een tripje naar de ardennen? Misschien kunnen we wel even een weekendje naar de eiffel gaan? Maar eerst…. laten we maar even naar de Toblerone Trails gaan, kijken of we daar vaker heen gaan of niet. Echter ook denk ik daar dat we de vergelijking met Oostenrijk niet moeten maken. Misschien de vergelijking met de veluwe en dan hopen dat het tegenvalt… dan heb ik weer plezier op de veluwe.
Misschien moet ik helemaal niet naar de Toblerone Trails gaan maar een rondje in de meeste platte provincie van Nederland gaan rijden. Dan ga ik weer met plezier naar de veluwe toe, geniet ik daar weer van de bultjes, de torren op het pad en het schitterende bos waarin toch echt wel een aantal prachtige routes zijn uitgezet.

Maar eerst de Toblerone Trails, om de route op veluwe toch nog wat minder aantrekkelijk te maken.
En om mezelf toch maar wat lekker te maken, hier wat filmpjes over hoe en wat op de Toblerone Trails.