Het weekend van 2 juli was het zover, de raid des sorcieres.
Al vroeg in het seizoen hadden we deze bestempeld als zijnde laatste marathon/raid van het seizoen.
Dit omdat wij beide vader worden in augustus en onze vrouwen toch niet alleen willen laten bevallen mocht het zo ver zijn.
De beslissing om de Raid des sorcieres te rijden was zoals gezegd al vroeg in het seizoen gemaakt. Pas begin vorige week besloten we om hem ook daadwerkelijk echt te gaan rijden. Joost had in de voorgaande weken zijn pols geblesseerd en mijn fiets was kapot en werd afgelopen dinsdag pas opgehaald bij de fietsenmaker.
Al goed, wij zijn mannen van spontane acties en enige impulsiviteit hebben we ons in de voorgaande levensjaren ook eigen gemaakt.
Dit was het plan, zaterdag vroeg op de dag vertrekken zodat we rond het middaguur aan zouden komen op de camping. We zouden dan zaterdag nog even kort een tocht maken om de omgeving, ondergrond etc… te verkennen. Hoe ligt het parcours erbij, wat voor soort klimmen kunnen we verwachten welke buitenbanden gaan we gebruiken? allemaal vragen die op zaterdag beantwoord zouden worden. Daarnaast zouden we, ivm vroeg vertrekken op de zondagochtend, niet al te laat gaan slapen zodat we al fris en fruitig aan de start zouden verschijnen. Joost zou dan 100km rijden en ikzelf de 60km.
Al met al een mooi plan voor een schitterend, impulsief en geenzins aan chaos ontbrekend weekend.
Al snel werd het zaterdag en bij mij thuis ging de wekker om 08:00, ik moest mijn tas nog inpakken, de fiets klaar zetten en nog naar de fietsenwinkel om het 1 en ander te kopen. Een wakker en wel begon voor mij de dag op een rustige manier, kopje koffie lekker ontbijt…. shit, over een half uur moet ik gaan! Iedere dag heb ik haast, als ik naar mijn werk moet vertik ik het om de wekker 5 minuten eerder te zetten zodat ik wat meer tijd heb. Op de een of andere manier voel ik me als een vis in het water als ik haast heb…. misschien is het omdat je dan altijd een excuus hebt om iets te vergeten, ik weet het ook niet.
Deze zaterdag was dus niet heel veel anders dan mijn doordeweekse dagen, alleen nu met een mtb weekendje in het vooruitzicht.
Eenmaal onderweg en met een tussenstop bij de fietsenwinkel was ik rond een uur of 11:30 bij Joost in Eindhoven. Daar was het een kwestie van spullen overladen van mijn auto naar die van Joost en aankachelen.
Rond 15:30 waren we klaar op de camping, de tenten stonden netjes opgesteld en wij waren klaar om even snel een boodschap te doen om vervolgens op de fietsen te springen.
Het verkennen van de omgeving was leuk, we hadden van een andere campingganger een kaart meegekregen met wat MTB routes erop zodat we wisten hoelang de verschillende routes waren die rond de camping liepen. We zouden van de kaart een route van 17km gaan rijden, een lichte route met niet al te veel HM zodat we onszelf niet meteen in de vingers zouden snijden. Na een aantal KM’s op de route hadden we alleen nog maar asfalt gehad en al snel besloten we om het bos in te duiken en van de route af te wijken. Het bos is immers een plaats waar we ons thuis voelen, onszelf lekker kunnen uitleven en weer even fijn kind kunnen zijn! Als snel kwamen we een stuk route van de marathon tegen en besloten we deze te volgen.
Het was afwisselend leuk, snel en mooi! Een uur later besloten we om rustig aan naar de camping terug te rijden, we hadden al gauw over de 400hm gemaakt, niet heel veel maar dat is toch ongeveer 7 per minuut…… ?
Eenmaal terug bij de camping werden we opgewacht door een medebiker van de ATBBikers uit Brabant, nl. Joost.Hij was naar de ardennen gekomen om te trainen voor de TransAlp die over 2 weken van start gaat (succes nog!)
De tijd liep al tegen 19:00 en we besloten om een lekker bord pasta te maken en een welbekende Kaiser open te trekken. Hast ein Kaiser, Bist ein Kaiser is het motto!
Een aantal gezellige uurtjes met zijn 3en, een aantal biertjes later lagen we uiteindelijk om half 12 gestrekt om vervolgens rond 07:30 op te staan.
Wat een kou! de thermometer gaf 7 graden celcius aan…. daar hadden we niet op gerekend! Gelukkig kwam het zonnetje snel door en voordat we goed en wel op de fiets zaten steeg het kwik al snel boven de 10 graden.
Na een korte inschrijfprocedure konden we dan eindelijk van start, we begonnen met zijn 3-en en na een kort stukje asfalt doken we al snel de bossen in en begonnen we afwisselend te klimmen en te dalen. Lekker om warm te worden voor het echte werk. Als snel kwam de eerste echte klim, deze zegt veel over de vorm van de dag en die zat volgens mij bij ons alledrie wel goed! De klim was niet te stijl maar tekenend voor de rest van de tocht, redelijk lang, regelmatig en niet echt technisch. Zo waren ook de eerste afdalingen.
Al redelijk rap kregen we de eerste mooie klim waar we langs een bergrand, over een wat smaller pad naar boven klommen om, af en toe wat dikke mensen passerend, te genieten van het uitzicht. Na deze klim was de afdaling ook spectaculair, snel, glad en schreeuwend om een om zich heen grijpende Albert. Ik gaf hier gehoor aan een kon met een lekker tempo naar beneden zuisen, Joost en Joost die allebei op race banden reden moesten het tempo iets lager houden om grip te bewaren. Dit was uiteindelijk ook de afdaling waar Joost K zijn garmin zou verliezen… k*tzooi!
Onderaan de afdaling zag ik dat het zo ver was, een splitsing van de 60km met die van 100km. Ik zou mijn weg vervolgen zonder het aangenaam gezelschap van Joosten. Meteen na de splitsing begon voor mij de 2de lange klim, ik raakte in een lekker tempo en kon zo aanhaken bij iemand die mij passeerde. Ik volgende hem totdat hij de bosjes prefereerde boven de route, hij had de bocht niet overzien en moest flink in de ankers om niet compleet in de bossen te belanden, het was remmen of sturen en hij koos voor remmen (een verstandige keuze want sturen was sowieso niet gelukt…)
Al snel kwam ik bij de eerste stop en zag dat ik 16km gefietst had, de volgende stop was al na 8.5 km en had relatief meer hm dan de vorige etappe. Ook de 8.5 km vlogen voorbij en voordat ik het goed en wel in de gaten had was ik al halverwege… Er volgende nog een aantal snelle afdalingen en gestage klimmetjes maar de route was vooral heel mooi en de bevooradingen waren ok… voorziening van eten was goed maar drinken was beperkt tot limonade in 2 smaken, geen sportdrank.
Na de laatste stop was het voor mij nog 19km, ik dacht laat ik er eens flink gas op geven en keek voor vertrek op mijn klok 12:19, met nog 19km en 400+hm te gaan dacht ik, ik wil over 1 uur binnen zijn. Dat was dus even flink doortrappen na al 40km en 1000hm. Onderweg passeerde ik het mooiste punt van de route en ik moest het beeld even vastleggen.
De laatste afdaling!
Voordat we begonnen aan de tocht hadden we er al over gelezen, de laatste afdaling is er 1 om je vingers bij af te likken.
Technisch, snel, stijl en veel bochtenwerk. Toen ik in de laatste etappe de laatste afdaling inging wist ik meteen dat dit hem was en hij voldeed aan de verwahtingen! Schitterend om te zien wat je met een fiets kan doen op een bergwand. Draaien, drops het ging allemaal en al snel stond ik voldaan beneden om nog even snel over mijn schouders te kijken en te glimlachen… jammer dat het erop zit maar voldaan! 80km was ook goed gelukt!
Na de afdaling keek ik op mijn klok en zag dat ik over de laatste 19km inclusief het nemen van de foto 56 minuten had gedaan, al met al redelijk snel vond ik zelf!
Conclusie:
Een schitterende tocht, goed te rijden voor ieder niveau door de verschillende afstanden en de lage technische moeilijkheidsgraad.De stops waren ok, het eten was goed maar het drinken wat mager. Wel voldoende stops, 3 voor de 60km, 4 voor de 100km.Hele goede bewegwijzering, geen opstoppingen van mtb’ers, goeie sfeer en schitterende locatie! Al met al een aanrader voor iedereen!
Na de tocht was het nog een kwestie van het inruimen van de spullen en lekker terug naar huis rijden….
Een schitterende weekend met veel gezelligheid en een lekker stuk fietsen!
Loading ...