Mountain-bikers

Dag 3, de Wildkoeientrail

De dag begon schitterend, wat een weer! Dit wordt een mooie dag om te fietsen (dachten we)
Maar eerste even inkopen doen want boodschappen hebben we nog niet gedaan in de afgelopen 2 dagen.

Eenmaal klaar met het noodzakelijk kwaad kunnen we lekker de bike op. Het weer is nog redelijk mooi, het is alleen wel kouder dan gisteren. We hebben voor vandaag een route gepland. De wildkogel naar boven en dan een mittel-schwer trail naar beneden. De klim naar boven is lang…. heel lang maar hij is heel goed te doen. Niet te vergelijken met ook maar iets in de omgeving van nederland, van 800 meter naar 1750 meter in 1 klim. We doen er lang over en genieten met volle teugen van de omgeving.

We spelen even kort met de wildkogeltrail, het ziet er uitdagend uit, maar het is heel goed te doen. Het vertrouwen begint te groeien!

Maar nu eerst verder naar boven, veel verder naar boven. We bereiken na een leuke klim de sneeuwgrens en proberen nog een klein stuk door te klimmen. Het is echter niet meer te doen, te glad door de sneeuw en te stijl. Terug naar beneden is het besluit. Al snel komen we langs een bordje Wildkogeltrail <--- Linksaf, ik denk even een kijkje nemen hoe die erbij ligt en we besluiten om hem te nemen! Wat een afdaling, wat een trail! Als snel blijkt dat de naam van de trail niet klopt, als het pad bezaaid is met koeien. Het moet de wildkoeientrail zijn! We bedenken de ergste scenarios wat een koe met je kan doen. En besluiten om er een stukje omheen te lopen. Na een korte wandeling weer op de fiets en de trail wordt mooier en mooier.

Als we beneden bijkomen besluiten we om morgen maar weer hetzelfde te doen. Alleen dan vanaf hoger te beginnen! De trail in zijn totaliteit fietsen en dan misschien nog wel een keer! Wat vet!

Het voorspelde weer was niet al te best. Echter werden we ‘s-morgens verrast door een mooie blauwe lucht. We aten vlug, prepareerde de bikes en gingen op pad.
We hadden vanuit het huisje een waterval gezien. Ideaal voor de eerste kliekjes en klim kilometers.

Komend bij de waterval is de klim meteen ontzetten steil. Enkele wandelaar adviseren ons om een andere route te kiezen. Het zou onmogelijk zijn om daar naar boven te rijden. Eigenwijs als we zijn probeerde we het toch, maar naar enkele hoogte meters moesten we ons meerdere erkennen. 1 – 0 voor de Alpen.

Maar weer terug naar beneden en een ander pad zoeken. Uiteindelijk vinden we een asfalt klim. Ideaal om mee te beginnen. naar beneden. Tijdens deze klim schieten we links een wandelpad op. Het pad wordt aardig bemoeilijkt door de natte wortels en stenen. Uiteindelijk komen we toevallig uit bij het parkje van de trailmaster:

Na dit parkje, besluiten we terug omhoog te gaan, opnieuw. Na wat hoogtemeters blijkt dit opnieuw doodlopend. We proberen een wandelpad maar blijkt toch iets te extreem. De natuur is wel echt schitterend.

We gaan naar beneden, nog een keer door het trail parkje en besluiten naar Neukirchen te gaan.
Vanaf daar zoeken we opnieuw de weg naar boven naar het Wildkogel haus. Deze keer zitten we op de goed weg. We klimmen en klimmen.

Het asfalt verruild zich voor gravel en uiteindelijk voor wandelpad. Het pad is super, maar we willen onze benen ook wat sparen. Dus we besluiten terug naar beneden te gaan. Ons klimmen wordt dan ook beloond met een erg leuke afdaling.

Het is toch wel wat anders als dat Nederland!

Joost